Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Η τσιγγάνα και η Βουλγάρα

Θυμάμαι πριν λίγο καιρό, που ταξίδευα με το πλοίο της γραμμής, ένα περιστατικό που με προβλημάτισε λιγάκι. Καθόμουν στο σαλόνι του πλοίου, είχα πάρει ένα καφέ και έπινα χαζεύοντας τον κόσμο, που πηγαινοερχόταν. Δίπλα μου ήρθε να καθίσει μια γυναίκα, γύρω στα εξήντα. Ήταν αδύνατη, καστανή και κρατούσε δυο σακούλες νάιλον και την τσάντα στον ώμο της. Ήρθε δίπλα μου και στρογγυλοκάθησε, από την ώρα εκείνη άρχισε να φλυαρεί ακατάπαυστα. Μέσα σε λίγη ώρα έμαθα πως την λένε, ότι είναι Βουλγάρα, πως δούλευε στη Ρόδο σε ένα σπίτι και πως έχει δυο μεγάλους γιους. Δεν ξέρω σε τι θα με ενδιέφεραν εμένα αυτές οι πληροφορίες, μα από ευγένεια απαντούσα που και που μονολεκτικά. Παραδίπλα μας και δίπλα από την Βουλγάρα καθόταν μια όμορφη τσιγγάνα. Ήταν ατημέλητη όπως συνηθίζουν να είναι, αλλά είχε ένα πλατύ χαμόγελο και φαινόταν καλόκαρδη. Κάποιες στιγμές, μου χαμογελούσε σαν να καταλάβαινε πως δυσανασχετούσα με την πολυλογία της διπλανής μου.

Η Ελπίδα, έτσι έλεγαν την Βουλγάρα κύρια, ενοχλήθηκε με την παρουσία της τσιγγάνας και μου ψιθύρισε, αυτή βρωμάει πολύ. Εγώ δεν απάντησα και εκείνη συνέχισε πάλι τις  ιστορίες της. Το πλοίο εκείνη την ημέρα, ήταν γεμάτο από Αθίγγανους, κάποια παιδιά έτρεχαν μέσα ξυπόλυτα κάνοντας θόρυβο και η Ελπίδα φανερά ενοχλημένη, έκανε πάλι κριτική. Μα είναι πράγματα αυτά να κυκλοφορούν ξυπόλυτα μέσα στο πλοίο; Η τσιγγανοπούλα με κοίταξε και χαμογέλασε, διέκρινα μια πικρία, αλλά δεν είπε κάτι. Η Βουλγάρα κάποια στιγμή την ρωτά, είναι συγγενείς σου αυτοί εκεί; και έδειξε μια παρέα τσιγγάνων, όχι της απάντησε εκείνη ευγενικά, απλά γνωστοί μου είναι.

Σε κάποια στιγμή, είδαμε μια μικρούλα τσιγγανοπούλα να έχει λουστεί στις τουαλέτες του πλοίου και να έχει πιάσει πρόχειρα τα μαλλιά χωρίς να τα χτενίσει, σε ένα είδος κότσου. Η Βουλγάρα γέλασε υποτιμητικά και λέει, αυτοί δεν πλένονται και μόλις βρουν ευκαιρία θα πλυθούν όπου να είναι. Εγώ πάλι δεν μίλησα, μα αισθάνθηκα άσχημα που μιλούσε έτσι και την άκουγε η τσιγγανοπούλα. Μετά από λίγα λεπτά,  ήθελε να πάει να καπνίσει έξω και μου λέει, βλέπε τα πράγματα μου να μην μου τα κλέψουν θα βγω λιγάκι έξω. Βγήκε πράγματι έξω και σε λίγο γύρισε και μου χαμογέλασε. Η Ελπίδα ξέχασα να σας πω, ότι της έλειπαν δυο δόντια πάνω αριστερά και άλλα δυο κάτω δεξιά και όταν έκλεινε το στόμα της ήταν σαν να σφράγιζε η μπουκαπόρτα του πλοίου.

Όταν γύρισε εγώ για να γλιτώσω άνοιξα τον υπολογιστή μου και άρχισα να παίζω, για λίγο σταμάτησε και νόμιζα πως γλίτωσα. Πείνασα μου λέει, εκεί απέναντι της είπα και της έδειξα το μπαρ έχει τοστ πήγαινε να πάρεις. Μπα μου είπε, θα περιμένω το εστιατόριο να ανοίξει. Βλέπετε μου το έπαιζε φραγκάτη, αφού μου είπε πως πληρωνόταν καλά από μια γιαγιά που έβλεπε. Σε λίγο έγινε ανακοίνωση πως άνοιξε το εστιατόριο, αλλά αυτή δεν κουνήθηκε. Πέρασαν είκοσι λεπτά, όταν ξανάρχισε να λέει, πείνασα δεν έχω φάει από το πρωί, και τότε η τσιγγανοπούλα που ήταν δίπλα της την ρώτησε, δεν έχεις λεφτά να φας; Δεν είδα αν της έγνεψε καταφατικά, αλλά αμέσως συνέχισε να της λέει, έχω μακαρόνια με κρέας θέλεις να σου βάλω; και πόσο κάνει; ρώτησε η Ελπίδα. Τίποτα καλέ δεν κάνει και σηκώθηκε αμέσως, να της φέρει φαγητό. Σε λίγα λεπτά έφερε ένα πιάτο μακαρόνια με κρέας, από την  γιαγιά της. Η Ελπίδα στρώθηκε στο φαγητό και εγώ αναρωτήθηκα, τώρα δεν σιχαίνεται την βρωμιάρα, όπως την έλεγε; Μα μέσα σε αυτή την σκέψη μου, ένιωσα και θαυμασμό για την γενναιοδωρία της τσιγγανοπούλας, που έτρεξε αμέσως να της φέρει να φάει, παρόλο που δέχτηκε τόσες προσβολές εν μέρει, από την Βουλγάρα.


Ηθικό δίδαγμα: Ποτέ μην υποτιμάτε και σνομπάρετε κανέναν, γιατί από εκεί που δεν το περιμένετε  έρχεται η βοήθεια, και η καλοσύνη δεν έχει να κάνει με τα ωραία ρούχα, αλλά με την ωραία καρδιά.


Μύριαμ Κ. Ρόδος

2 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

ΑΝ ΞΕΚΩΛΗΣΗ ΚΑΠΙΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙΣ ,ΠΑΛΙΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ,ΤΟΤΕ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΙΩΣ...... ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΜΕΡΑ ,ΚΑΘΕ ΩΡΑ ,ΚΑΘΕ ΛΕΠΤΟ.....ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΕΝΑ ΔΕΥΤΕΡΟ ΔΕΝ ΣΥΓΚΡΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ........!!!!!!!!!!!!!!!!!

Μύριαμ είπε...

Υπαρχουν άνθρωποι γεννημένοι σε σκουπίδια και σκουπίδια γεννημένα από ανθρώπους.