Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

ΕΥΡΗΚΑ!!!!!!!!!!!!!

Παιδιά σωθήκαμε βρήκα λύση στην φτώχεια και στην πείνα. Χρειαζόμαστε όμως την βοήθεια της κυβέρνησης. Θα μου πείτε τώρα σωθήκαμε, αλλά εγώ θα σας πω ότι θα συμφωνήσει γιατί θα την συμφέρει. Λοιπόν το σχέδιο διάσωσης που τόσο πολύ κουράζει τους πολιτικούς και στύβουν και ξανά στύβουν το φιραρισμένο μυαλό τους είναι απλό. Συμπλήρωμα διατροφής. Υπάρχουν ωραιότατα κουτάκια με πολύχρωμα χαπάκια που έχουν όλες τις βιταμίνες που χρειαζόμαστε. Κοιτάξτε τι θα γλυτώσουμε. Πρώτο εξοικονόμηση ενέργειας αφού δεν θα μαγειρεύουμε. Δεύτερο, οικονομία στα απορρυπαντικά για πιάτα αφού δεν θα τρώμε σε πιάτα και δεν θα λερώνουμε.  Τρίτο οικονομία στο χαρτί υγείας αφού τουαλέτα θα πηγαίνουμε σπάνια ως καθόλου. Θα γλυτώσουμε βενζίνη γιατί δεν θα πηγαίνουμε στα σούπερ μάρκετ και στην λαϊκή, φαρμακεία έχει στην γειτονιά μας με τα ποδαράκια θα πηγαίνουμε. Θα γλυτώσουμε όλα τα ζωάκια κοτούλες, γουρουνάκια, βοδάκια,, αφού δεν θα τρώμε κρέας πια, ξέρετε τι χαρά θα κάνουν; Θα έχουμε όλοι το ίδιο βάρος και δεν θα αγχωνόμαστε πια, τέρμα τα γυμναστήρια. Θα υπάρχει ισονομία που παλεύουν τώρα οι καημένοι πολιτικοί  να έχουμε. Δηλαδή δεν θα τρώει άλλος αστακό και κρέας και άλλος όσπρια και αποφάγια, τέρμα και ο σκουπιδοτενεκές. 

Υπάρχουν βέβαια και μερικά μειονεκτήματα αλλά δεν βαριέσαι αδελφέ, μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος λέει και μια παροιμία. Τα μειονεκτήματα είναι ότι όταν θα έχετε   καλεσμένους θα σκέφτεστε τι χαπάκια θα τους ταΐσετε, να διαλέξετε πολύχρωμα και να τα βάλετε σε ένα ωραίο πιάτο του γλυκού, έτσι για να εντυπωσιάσετε. Ακόμα δεν θα υπάρχουν οι μυρωδιές από τα φαγητά στο σπίτι, αλλά δεν πειράζει, ο απορροφητήρας σας θα ξεκουραστεί και θα σας ευγνωμονεί.  Και στο κάτω κάτω σκεφτείτε τους αστροναύτες, τι τρώνε; συμπληρώματα διατροφής, αυτοί πιο έξυπνοι από εμάς είναι; Και υπάρχει   το  σενάριο που λέει, ότι θα κατοικίσουμε κάποτε στον Άρη γιατί θα καταστραφεί η γη. Καλό είναι να προετοιμαστούμε από τώρα να την εγκαταλείψουμε, ίσως σωθεί από εμάς.

ΔΕΙΤΕ ΤΙ ΘΑ ΤΡΩΜΕ

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Σάββατο, 13 Οκτωβρίου 2012

ΤΑ ΛΗΓΜΕΝΑ


Τα ληγμένα πήραν φόρα και έρχονται εδώ και τώρα
άντε μπείτε στην σειρά έχουμε πολύ ουρά.
Μακαρόνια με το ρύζι προσφορά σας πλημμυρίζει
τώρα αν βρείτε ζουζουνάκια κάντε τα και  αυτά σαλάτα

Στις κονσέρβες τις ληγμένες δείτε τι όφελος θα βρείτε
τέλος στα καθαρτικά κάνουν καλή δουλειά.
Τώρα αν είναι αλλοιωμένα έχουν μυστικά κρυμμένα
το αντεράκι θα λιγδώσει το μυαλό σας θα θολώσει




Ψάξτε για καινούριο σλόγκαν  τα ληγμένα πήρες τώρα
δεν είναι της μόδας πια παίρνουν όλοι από αυτά.
Όλα τα αλλαντικά σαλμονέλες θα έχουν πια
και θα είναι υγιεινά  ω!! Θεέ μου, τι χαρά.

Φάτε ζώα  και σωπάστε άλλο πια δεν θα πεινάτε
μην ακούσω τσιμουδιά  μπείτε τώρα στην σειρά.
Όποιος  θα κοιλοπονά απ' τα ληγμένα φαγητά
έχουμε γενόσημα είναι όλα βρώσιμα.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

O ΦΑΡΟΦΥΛΑΚΑΣ ΚΑΙ Η ΓΟΡΓΟΝΑ

Μια φορά και ένα καιρό, σε μια βραχονησίδα  ζούσε ένας φαροφύλακας. Ο μπάρμπα Λάμπρος, έτσι τον έλεγαν. Τον είχαν στείλει εκεί  να φροντίζει τον φάρο, ώστε να σηματοδοτεί την ύπαρξη του βράχου και τα πλοία  να μην  κινδυνεύουν. Το απογευματάκι συνήθιζε να κάθεται σε ένα ψηλό βράχο και να διαβάζει ιστορίες, από τα βιβλία που είχε πάντα μαζί του. Του άρεσε μάλιστα να διαβάζει φωναχτά, ίσως για να ακούει την φωνή του και να μην νοιώθει μόνος. Όταν διάβαζε άκουγε πολλές φορές ένα πλατσούρισμα μέσα στην θάλασσα, σκεφτόταν ότι θα είναι καμιά φώκια που κάνει βόλτες εκεί κοντά ή κανένα μεγαλόσωμο ψάρι και ποτέ δεν έδινε σημασία.

Ένα απόγευμα διάβαζε τον μαγεμένο πρίγκιπα, ένα παραμυθάκι που του άρεσε πολύ, όμως είχε λίγο πονοκέφαλο και σε κάποια στιγμή σταμάτησε να διαβάζει δυνατά. Γιατί σταμάτησες να διαβάζεις; ακούστηκε μια γλυκιά φωνή. Ο φαροφύλακας ξαφνιάστηκε, μήπως τρελάθηκα είπε και σταυροκοπήθηκε. Μα η φωνή ακούστηκε πάλι, συνέχισε σε παρακαλώ θέλω να ακούσω τι έγινε παρακάτω. Τότε σηκώθηκε και κοίταξε γύρω στο νησί μα δεν είδε κανέναν. Που κοιτάς; εδώ  είμαι στην θάλασσα, του είπε η φωνή.  Γύρισε τότε σαστισμένος και την είδε, ήταν μια όμορφη κοπέλα με ξανθά μαλλιά μέσα στην θάλασσα. Τι γυρεύεις κορίτσι μου μέσα στο νερό; πως έφτασες μέχρι εδώ; είπε γεμάτος απορία. Μα το σπίτι μου είναι εδώ μέσα στην θάλασσα.  Ο φαροφύλακας δεν καταλάβαινε τι έλεγε η κοπέλα. Τότε εκείνη που  είχε καταλάβει τις απορίες του, τον πλησίασε και του είπε, είμαι γοργόνα εδώ μένω μέσα στην θάλασσα. Φυσικά ο μπάρμπα Λάμπρος δεν την πίστεψε και γέλασε λίγο ειρωνικά, αλλά δεν πρόλαβε καλά καλά να μιλήσει και η μικρή γοργόνα έκανε μια βουτιά επιδεικνύοντας την ουρά της. Για λίγα λεπτά επικράτησε σιωπή, η γοργονίτσα περίμενε να δει αν την αποδεχτεί έτσι όπως είναι. Αφού πέρασε το πρώτο σοκ από την έκπληξη, άρχισε να της μιλάει ο Φαροφύλακας. Συγνώμη για την έκπληξή μου, αλλά νόμιζα πως δεν υπάρχουν γοργόνες. Άκουγα συνέχισε να λέει ο μπάρμπα Λάμπρος, τους ναυτικούς που έλεγαν διάφορες ιστορίες, αλλά νόμιζα ότι πως ήταν πλάσματα της φαντασίας τους και τα έλεγαν για να εντυπωσιάσουν εμάς.
Η γοργόνα γέλασε ευχαριστημένη, φαινόταν καθαρά από τον τρόπο που της μιλούσε, πως την αποδέχτηκε αμέσως και ήταν πολύ φιλικός μαζί της. Εμένα με λένε Κοραλλένια και ζω λίγο πιο μακριά από εδώ. Μια μέρα συνέχιζε να λέει, πέρασα από εδώ και σε άκουσα να διαβάζεις, το είπα στην νονά μου που είναι η μεγάλη γοργόνα η βασίλισσα μας και εκείνη μου είπε να μην σε πλησιάσω, όμως εγώ δεν μπόρεσα μου άρεσαν τόσο οι ιστορίες σου. Να έρχεσαι κάθε μέρα να σου διαβάζω, της είπε ο φαροφύλακας.  Εγώ μέχρι να βραδιάσει είμαι εδώ, έλα να κάνουμε παρέα και να σου διαβάζω ότι ιστορίες θέλεις. Από εκείνη την ημέρα, ο Μπάρμπα Λάμπρος και η Κοραλλένια έγιναν αχώριστοι.

Σαν τελείωσε ο μήνας ήρθε στο νησί ένας νέος, ήταν ο εγγονός του φαροφύλακα ο Λάμπρος. Ερχόταν στο ξερονήσι κάθε μήνα με μια μικρή βαρκούλα για να φέρνει του παππού του τρόφιμα, καθαρά ρούχα και ότι άλλο χρειαζόταν. Ο παππούς του αφού πήρε τα πράγματα κάθισε  να τον δει και να μιλήσουν λιγάκι, όπως συνήθιζε πάντα. Πες μου τα νέα από την πόλη παιδί μου, είναι όλοι καλά; Μια χαρά είναι όλοι. Α!! η Μαριγούλα του κυρ Παντελή παντρεύτηκε και ήμασταν καλεσμένοι, ο κυρ Σπύρος μου είπε να σου δώσω τα χαιρετίσματα του. Αφού είπαν τα νέα της πόλης, ο Λάμπρος ρώτησε και τον παππού του, εσύ παππού πως τα περνάς εδώ; δεν έχεις κουραστεί ακόμα; δεν βαρέθηκες την μοναξιά;  Ο παππούς με μάτια που έλαμπαν από χαρά και που είχαν και μια σπίθα πονηριάς για την ανακάλυψη  του είπε, παιδί μου δεν είμαι μόνος πια. Ο εγγονός παραξενεύτηκε, γιατί έχεις παρέα εδώ; Ναι απάντησε ο παππούς όλο περηφάνια, γνώρισα μια νεαρή γοργόνα και γίναμε φίλοι. Του Λάμπρου του ήρθε κεραμίδα, πάει ο παππούς σάλεψε από την μοναξιά, σκέφτηκε σιωπηλά. Ο παππούς όμως σαν παλιός και πιο σοφός κατάλαβε την σκέψη του. Έτσι παραξενεύτηκα και εγώ Λάμπρο μου, αλλά είναι πραγματικότητα, μείνε λίγο και θα την δεις.

Πέρασαν δυο ώρες από την συζήτηση παππού και εγγονού και ξαφνικά φανερώνεται η γοργόνα. Γεια σου Κοραλλένια, έλα πιο κοντά να σου γνωρίσω τον εγγονό μου, η γοργόνα ντράπηκε στην αρχή αλλά μετά πλησίασε. Γεια σου του είπε και εκείνη, ο Λάμπρος φανερά σαστισμένος αλλά και γοητευμένος από την πολύ όμορφη γοργόνα, δεν μπορούσε να αρθρώσει λέξη. Απάντα ρε Λάμπρο στην Κοραλλένια τι έπαθες; του είπε ο παππούς του. Την ίδια όμως έκπληξη  είχε και η Κοραλλένια, δεν είχε ξαναδεί νεαρό αγόρι, γιατί η νονά της δεν την άφηνε ποτέ να πλησιάσει καράβι ή μέρος με ανθρώπους, την αγαπούσε και ήθελε να την προφυλάξει. Κάποια στιγμή άρχισαν να μιλούν και να λένε διάφορα, άρχισε να νυχτώνει όμως και ο Λάμπρος έπρεπε να φύγει. Αφού χαιρετίστηκαν  ο Λάμπρος πήρε την βάρκα και έφυγε. Μετά από λίγες μέρες όμως ξαναήρθε και πάλι, να δει τον παππού του.  Βέβαια αυτό ήταν αφορμή για να δει την Κοραλλένια, γιατί ήταν πια φανερό ότι υπήρχε κάτι παραπάνω από συμπάθεια. Ήρθε και άλλες φορές, ώσπου μια μέρα η γοργόνα εξαφανίστηκε. Η Κοραλλένια κλείστηκε στον υγρό κόσμο της, αλλά και  στον εαυτό της. Ο φαροφύλακας αλλά περισσότερο ο Λάμπρος, δεν ήξεραν  τι συμβαίνει και γιατί χάθηκε έτσι ξαφνικά.

Πέρασαν πολλές μέρες με την Κοραλλένια να μην θέλει να δει και να μιλήσει σε κανέναν, είχε πάθει κατάθλιψη. Η νονά της πληροφορήθηκε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και έτρεξε να την δει. Τι σου συμβαίνει Κοραλλένια μου σε πείραξε κάποιος; όχι απάντησε εκείνη φανερά προβληματισμένη. Πες μου τι έχεις και θα φροντίσω να σε βοηθήσω εγώ της είπε η μεγάλη γοργόνα. Θέλω να γίνω άνθρωπος, να έχω πόδια και να μπορώ να ζω στην γη, είπε δυνατά και με λυγμούς η μικρή γοργόνα. Μα αυτό που μου ζητάς δεν γίνεται, οι άνθρωποι ζουν λίγο θα πεθάνεις μετά, δεν με νοιάζει της απάντησε και εδώ θα πεθάνω από το μαράζι και την στεναχώρια. Έλα μικρή μου στα λογικά σου, εμένα δεν με σκέφτεσαι καθόλου; εγώ μετά ποιον θα έχω θα φροντίζω και να αγαπώ; είπε η μεγάλη γοργόνα.  Από τότε που χάσαμε τους γονείς σου σε μεγάλωσα εγώ με φροντίδα και αγάπη. Η Κοραλλένια όμως δεν άκουγε τίποτα μόνο έκλαιγε.  Θέλω να παντρευτώ τον Λάμπρο, φώναξε όσο πιο δυνατά μπορούσε, κάτι μικρά ψαράκια εκεί κοντά τρόμαξαν και κρύφτηκαν  μέσα στα  βράχια. Η νονά της αφού είδε πόσο δυστυχισμένη ήταν της είπε, καλά θα σε κάνω άνθρωπο μα να ξέρεις θα μου λείψεις πάρα πολύ και δεν θα είμαι χαρούμενη πια.

Ήταν Κυριακή και ο Λάμπρος πήγαινε στην εκκλησία, περπάταγε στο στενό σοκάκι που ήταν όλο πλακόστρωτο, το μυαλό του όμως ταξίδευε αλλού. Καλημέρα του είπε ο φίλος του ο Φώτης που πότιζε εκείνη την στιγμή τον κήπο του, μα ο Λάμπρος δεν τον άκουσε συνέχισε να περπατάει. Τις σκέψεις του τις διέκοψε μια γνώριμη φωνή που τόσο λαχταρούσε να ακούσει, καλημέρα τι κάνεις; Τον Λάμπρο ήταν σαν να τον χτύπησε κεραυνός, παραπάτησε και λίγο να πέσει κάτω, από την σαστισμάρα του. Μα είναι δυνατόν λέει και γυρίζει να δει και ω!!! τι θαύμα, η αγαπημένη του ήταν εκεί. Ναι αγαπημένη του γιατί και εκείνος ένοιωσε τον ίδιο κεραυνοβόλο έρωτα με εκείνη και του έλειπε πολύ. Η Κοραλλένια τον πλησίασε και άρχισε να του εξηγεί τι έγινε.  Η καλή της νονά της διάβασε  τα μαγικά ξόρκια και την έκανε άνθρωπο. Σε μια εβδομάδα παντρεύτηκαν και κανείς δεν έμαθε ποτέ τι ήταν η Κοραλλένια. Τον γάμο τους φρόντισαν να τον κάνουν σε ένα εκκλησάκι δίπλα στην θάλασσα, για να μπορέσει να την δει η νονά της έστω και κρυφά νυφούλα. Η Κοραλλένια ήταν η πιο όμορφη νύφη που είδαν ποτέ οι άνθρωποι εκείνης της πόλης. Τα μαλλιά της ήταν στολισμένα με  ένα όμορφο κόσμημα από μαργαριτάρια, τα είχαν φέρει οι φίλες της οι γοργόνες. 

Πέρασε ένας χρόνος από τότε που παντρεύτηκαν   τα παιδιά και ζούσαν πολύ ευτυχισμένα. Την ευτυχία τους ήρθε να συμπληρώσει μια ακόμα μεγαλύτερη, η Κοραλλένια ήταν έγκυος στον έκτο μήνα, πετούσαν από την χαρά τους. Όταν ήρθε η ώρα με το καλό, γέννησε και έκανε δίδυμα κοριτσάκια. Ο γιατρός αφού τελείωσε με τον τοκετό, φώναξε τον Λάμπρο στο γραφείο.  Νεαρέ μου του είπε έκανες δυο πανέμορφα κοριτσάκια, όμως το ένα έχει πρόβλημα. Ο Λάμπρος τα έχασε, το παιδί του ήταν άρρωστο, τι έχει γιατρέ είναι σοβαρό; Κοίτα δεν μου έχει ξανατύχει τέτοιο περιστατικό, το ένα παιδί έχει ουρά αντί για πόδια. Το παιδί σας θα πεθάνει σύντομα, γιατί τα ζωτικά του όργανα δεν είναι φυσιολογικά. Ο Λάμπρος πήγαινε να σκάσει από την στεναχώρια του. Καλά γιατρέ μου θα το πάρω στο εξωτερικό το παιδί μας και κάτι θα γίνει. Πήγε μετά μέσα στο δωμάτιο και είδε την Κοραλλένια να κοιμάται ευτυχισμένη. Όταν ξύπνησε της είπε το πρόβλημα και έψαχναν μαζί  να βρούνε μια λύση για να σώσουν το μωρό τους. Το βρήκα είπε ξαφνικά η Κοραλλένια και τα μάτια της φωτίστηκαν.  Θα το δώσω στην νονά μου να το προσέχει και έτσι και το παιδί μας θα σωθεί και εκείνη  δεν θα στεναχωριέται που έφυγα.

Έτσι μετά από δυο μέρες, πήραν το παιδί και έφυγαν για το ξερονήσι.  Εκεί ο πάππους, τους  υποδέχτηκε με χαρά. Του εξήγησαν τι είχε συμβεί και μετά η Κοραλλένια πήγε κάτω στην θάλασσα. Νονά έλα να δεις τι σου έφερα, περίμενε λίγο και να η μεγάλη γοργόνα, τι είναι αυτό; πλησίασε και τα μάτια της γέμισαν δάκρυα, έκανες μωρό; ναι νονά μου και στο φέρνω να το πάρεις κοντά σου. Γιατί δεν το θέλεις της είπε; το θέλω αλλά γεννήθηκε για την θάλασσα και ξετύλιξε να φανεί η ουρίτσα του μωρού. Γέννησα δυο όμορφα κοριτσάκια, μα το ένα γεννήθηκε σαν εμένα γοργόνα, αν δεν το πάρεις μαζί σου θα πεθάνει. Οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι να κάνουν ώστε να μπορεί να ζήσει.  Εντάξει της είπε στοργικά η νονά της δώστο σε εμένα και εγώ θα το αγαπάω και θα το φροντίζω σαν να είσαι εσύ. Η Κοραλλένια το φίλησε τρυφερά και το έδωσε στην νονά της. Η καρδιά μου πάει να σπάσει είπε, έτσι μικρούλα ήσουν και εσύ όταν οι γονείς σου πιάστηκαν στα δίχτυα και πέθαναν. Μίλησαν ακόμα λίγο και η μεγάλη γοργόνα βούτηξε στα βαθιά παίρνοντας την μικρή Κοραλλένια  μαζί της, έτσι την ονόμασε για να θυμάται την μαμά της.Όταν γύρισαν στην πόλη είπαν σε όλους ότι το παιδί πέθανε. Ο γιατρός τους έδωσε ένα χαρτί που έγραφε, ότι γεννήθηκε το κορίτσι με σύνδρομο της γοργόνας αλλά δεν άντεξε και πέθανε. Και έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα. 

Τώρα αν κάπου κάπου ακούτε ότι γεννήθηκε παιδί με σύνδρομο της γοργόνας, είναι γιατί σμίξανε οι δυο κόσμοι της θάλασσας και της ξηράς. Και να μην σας φαίνεται παράξενο, η αγάπη  έτσι είναι δεν υπολογίζει ούτε έχει σύνορα.

Μύριαμ Κ Ρόδος

Τρίτη, 2 Οκτωβρίου 2012

ΜΟΔΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ;

Πριν λίγες μέρες είχα πάει σε ένα παραθαλάσσιο ταβερνάκι μαζί με κάτι φίλες μου. Η θάλασσα μου αρέσει πάρα πολύ και προτιμώ όταν βγαίνω να έχω οπτική επαφή μαζί της. Η μυρουδιά του ιωδίου μαζί με το πλατσούρισμα των κυμάτων με τρελαίνει. Καθίσαμε και αφού παραγγείλαμε τα φαγητά μας αρχίσαμε να μιλάμε και να λέμε τα νέα μας. Mιλούσαμε λίγο φωναχτά και γελούσαμε γιατί το πείραγμα έπεφτε βροχή. Η μια φίλη μου έχει λίγα παραπάνω κιλά, δεν δείχνει ιδιαίτερα χοντρή, αλλά οι άλλες την πειράζουν συνέχεια. Αυτή γελάει όμως και δεν έχει πρόβλημα, συνηθίζει να λέει τα πάχη μου τα κάλη μου και εμείς γελάμε και το έχουμε κάνει σλόγκαν. Εκεί λοιπόν που μιλούσαμε κάποια στιγμή είπα εγώ, ότι αύριο δεν θα μπορέσω να πάω για καφέ την ώρα που ήθελαν να πάνε αυτές γιατί έχω γυμναστήριο. Η Μαρία μια από τις τρεις φίλες μου με ρώτησε τι κάνουμε στο γυμναστήριο.  Της είπα ζούμπα που είναι ο καινούριος χορός και  που έχουν σχεδόν, όλα τα γυμναστήρια τώρα και πιλάτες.

Κάποια κυρία από πίσω γύρω στα σαράντα  με ρωτάει με σπασμένα Ελληνικά, σε ποιο γυμναστήριο πάω. Γύρισα τότε και την κοίταξα, καθόταν στο διπλανό τραπέζι έπινε καφέ και επειδή μιλούσαμε δυνατά  άκουγε τι λέγαμε. Πιάσαμε την συζήτηση και μου είπε ότι πηγαίνει και εκείνη στο Βέλγιο σε γυμναστήριο εντατικά. Ακόμα μου είπε, ότι  και το πρωί κάνει μόνη της  επί δυο ώρες  στο σπίτι γυμναστική. Μα για ποιο λόγο; ρώτησα κάνεις στο σπίτι γυμναστική, αφού το γυμναστήριο σε καλύπτει απόλυτα. Θέλω να χάσω κιλά μου απαντάει, εκεί έπαθα πλάκα. Η κυρία αυτή ήταν σκελετωμένη τα κόκκαλα εξείχαν παντού και το πρόσωπο της ήταν  αφυδατωμένο. Το χρώμα της δεν μου άρεσε καθόλου, ήταν χλωμή. Το δέρμα στα χέρια και στον λαιμό είχε γίνει σαν πλισές, η γιαγιά μου σίγουρα έχει πιο τσιτωμένο δέρμα.  Μα εσύ της λέω μετά από λίγα δευτερόλεπτα σοκ που έπαθα, δεν έχεις ανάγκη να χάσεις κιλά, να μην σου πω ότι πρέπει να πάρεις μερικά. Όχι λέει εκείνη θέλω να χάσω άλλα πέντε κιλά. Κατάλαβα ότι είχα να κάνω με κάποια που είχε εμμονή με τα κιλά της και πως δεν ήταν καθόλου φυσιολογικό αυτό.

Ξεκίνησα να την ρωτώ για την διατροφή που κάνει, γιατί μια τόσο εξαντλητική προπόνηση χρειάζεται σίγουρα και μια σωστή διατροφή. Τι έχεις στην καθημερινή διατροφή; την ρώτησα  και άρχισα να της λέω την δική μου,  για να την κάνω να μου πει τι τρώει, γιατί καταλάβαινα ότι δεν τρέφεται σωστά. Εγώ, συνέχισα να της λέω, τρώω πολλά φρούτα, λαχανικά, ψάρια και πολλές άλλες τροφές, το μόνο που προσέχω είναι να μην τρώω τακτικά τηγανιτά και με πολλά λιπαρά φαγητά. Εκείνη τότε με κοιτούσε σαν να της έλεγα κάτι παράλογο και μου απαντάει, εγώ μπορεί να περάσω την ημέρα μου με μισό γιαούρτι και ελάχιστο φαγητό, το μεσημέρι. Δηλαδή δεν τρως σωστά; αυτό μου λες τώρα. Όχι αρκετά είναι αυτά που τρώω και έχω καταφέρει να μην πεινώ, αλλά πρέπει να χάσω και άλλα κιλά είμαι ακόμα παχιά. Εκείνη την στιγμή δάγκωσα την γλώσσα μου, μου ήρθε να της πω ότι είναι σαν γριά και πως ένας άνθρωπος αν δεν έχει τα κανονικά κιλά και είναι τόσο σταφιδιασμένος, μοιάζει με μούμια, αλλά κρατήθηκα γιατί δεν ήθελα να την προσβάλω. Μετά από λίγα λεπτά συζήτησης μαζί της κατάλαβα ότι είχε χοντρό πρόβλημα και ήθελε βοήθεια από ειδικό. Λυπήθηκα που δεν μπόρεσα να της δώσω να καταλάβει πως έτσι που πάει θα έχει άσχημα αποτελέσματα και  επιπτώσεις από την στέρηση τροφής. Οι βιταμίνες που πρέπει να παίρνει καθημερινά ένας άνθρωπος και ορισμένα   συστατικά που βρίσκονται μέσα στις τροφές, μας είναι απαραίτητα. Αν σε ένα αμάξι δεν βάλουμε βενζίνη θα σταματήσει και αν του βάλουμε κάτι άχρηστο αντί για αυτήν, θα κολλήσει η μηχανή και θα αχρηστευτεί το αμάξι. Έτσι είναι και ο οργανισμός του ανθρώπου, χρειάζεται όλες τις ουσίες για να είναι υγιής και να μπορεί να αποδώσει.


Πολλά κορίτσια ξεκινούν μια εξαντλητική δίαιτα που μερικές φορές έχει επιπτώσεις στην υγεία τους. Πρέπει να καταλάβουνε πως το ιδανικό βάρος δεν είναι τα σκελετωμένα πρότυπα που μας σερβίρουν. Αν δεν έχει και λίγο ψαχνό πάνω του ένας άνθρωπος είναι το ίδιο άσχημη εικόνα και χειρότερη μπορώ να πω, από έναν υπέρβαρο. Η νευρική ανορεξία είναι μια καινούρια ασθένεια που έχει αρχίσει και παίρνει  διαστάσεις και πρέπει να το προσέξουμε αυτό. Το άτομο που νοσεί ψυχολογικά, νομίζει ότι είναι υπερβολικά παχύ.  Αρχίζει να μην τρώει και αν φάει λίγο θα πάει αμέσως να κάνει εμετό γιατί έχει ενοχές και έτσι σιγά σιγά μαθαίνει να μην τρώει καθόλου.  Όχι λοιπόν εξαντλητική δίαιτα, ναι στην υγιεινή διατροφή και στην γυμναστική. Για όσους δεν μπορούν να  πηγαίνουν στα γυμναστήρια το περπάτημα είναι εξίσου ευεργετικό και κάνει μια χαρά την δουλειά του. Μην αφήνετε τον εαυτό σας να μουμιοποιείται και να αργοπεθαίνει.  Ζήστε όμορφα με τις μικρές απολαύσεις τις ζωής. Φαγητό με μέτρο και σωστή διατροφή, μόνο αυτό χρειάζεστε και  ζήστε χωρίς υπερβολές.  Μην στερείστε τα πάντα, γιατί αργότερα αυτό γίνεται εμμονή και θα έχετε  ολέθρια  αποτελέσματα.

Μύριαμ Κ. Ρόδος