Τρίτη, 29 Νοεμβρίου 2011

ΣΥΣΣΙΤΙΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΝΤΕΚΑ

Ακούω τα μέσα μαζικής  ενημέρωσης, ακούω τους ανθρώπους τους οποίους δέχονται με ευχαρίστηση την σίτιση και απορώ. Πως μας έχουν καταντήσει έτσι; Να ζητιανεύουμε το φαγητό αυτή την εποχή; Πως μας καταντήσατε ρε τριακόσιοι άχρηστοι έτσι; Η εκκλησία έχει αναλάβει τώρα την τροφοδοσία απόρων και είναι πάρα πολλοί αυτή την εποχή. To κράτος πάλι απουσιάζει. Η κατοχική εποχή γύρισε πίσω από ότι δείχνουν τα πράγματα.

Δηλαδή εμείς ψηφίζαμε τόσο καιρό για να μετράμε ανάποδα τον χρόνο. Αντί να κάνουμε άλματα προς την εξέλιξη και την ευημερία, κάναμε άλματα, στην κατοχή και την μιζέρια μπράβο μας.

Το άλλο το ωραίο που διάβασα πως σας πάει; Μερικοί  Δήμοι της Αθήνας  και της Θεσσαλονίκης ξηλώνουν τα παγκάκια, επειδή κοιμούνται άστεγοι. Τι σοφή απόφαση!!!! έτσι εξαλείφετε το πρόβλημα νομίζετε; ή το κουκουλώνετε για να μην παίρνουν φωτογραφίες, τα ξένα μέσα μαζικής ενημέρωσης και γίνετε ρεζίλι; Και οι άστεγοι τώρα που θα κοιμούνται; Μήπως φροντίσατε, να τους εξασφαλίσετε διαμέρισμα για να κοιμούνται ζεστά; ή δεν σας νοιάζει;

Τέτοιες πράξεις κάνετε και δείχνετε την απανθρωπιά όλοι σας. Έχω παρατηρήσει όποιος καθίσει σε καρέκλα αυτόματα γίνετε γουρούνι. Τι σας πιάνει ρε όλους σας; υποτίθεται μπαίνετε σε μια θέση που η πλειοψηφία σας τοποθέτησε για το καλό του συνόλου. Πως ξεχνάτε τόσο γρήγορα το σκοπό σας; Φαίνεται το νερό της εξουσίας είναι θολό και σας έχει κάψει τα εγκεφαλικά σας κύτταρα, αλλιώς πως να το εξηγήσω, δεν μπορώ.

Μας έχετε αρμέξει κανονικά και με το νόμο αυτό το καιρό. Που έχετε πάει τα χρήματα και δεν φαίνονται πουθενά; Ο σκοπός σας είναι να μας στραγγίσετε τελείως και να μας κάνετε όλους ίσους, άπορους έτσι; Αυτό εννοούσατε  με την ισοτημία του πολίτη. Κάνατε όμως ένα λάθος δεν μας το διευκρινίσατε να το ξέρουμε  και πέσαμε πολύ ανώμαλα. Ξέρετε τι σημαίνει πέφτω ανώμαλα; Μάλλον όχι, αλλά γρήγορα θα σας το δείξουμε και εμείς για να το μάθετε εκ πείρας και εσείς.

Σπείρατε ανέμους και θα θερίσετε θύελλες να το ξέρετε. Έτσι λέει και ο νόμος της φυσικής όπως σας έχω ξαναπεί, η δράση και η αντίδραση. Μαζί πάνε αυτά τα δυο να το περιμένετε για να μην την πατήσετε όπως εμείς και εκπλαγείτε.

Είδατε εγώ φροντίζω να σας ενημερώσω για να γνωρίζετε από τώρα τι θα πάθετε, αντίθετα από εσάς που όλα τα κάνατε στη ζούλα. Αυτά για την ώρα κύριοι κρατικοί καρεκλάτοι της εξουσίας ότι νεότερο στο άλλο ανακοινωθέν. 

Μύριαμ Κ. Ρόδος

TI ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΤΑΝ Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΑΔΙΚΗ;

Μια φορά και ένα καιρό, ήταν μια κοπέλα που την έλεγαν Ζωή. Αυτή η κοπέλα είχε την δύναμη να καθορίζει την ζωή των ανθρώπων.  Όταν γεννήθηκε, ήρθαν οι μοίρες να την μοιράνουν και να της δώσουν τις ευχές τους. Της έδωσαν λοιπόν το προνόμιο να μπορεί να διαχειρίζεται, οπως εκείνη θέλει την τύχη των ανθρώπων. Αυτή η κοπέλα ήταν πολύ πολύ ψυχρή και άδικη. Ποτέ δεν έκρινε τους ανθρώπους σύμφωνα με αυτό που ήταν ή από  τον τρόπο που ζούσαν. Δηλαδή αν ήταν καλοί, ευτυχισμένοι, υγιείς, άρρωστοι, φτωχοί, πλούσιοι, δίκαιοι, άδικοι, έξυπνοι ή ανόητοι.

Η Ζωή ζούσε σε ένα παλάτι, που αυτό βρισκόταν σε ένα πλανήτη που λεγόταν παγερός πλανήτης. Ο πλανήτης αυτός, πήρε την ονομασία του από τις υπάρξεις που ζούσαν εκεί. Όλες αυτές είχαν παγερά αισθήματα. Η Ζωή ποτέ δεν ενδιαφερόταν για κανενός τα αισθήματα και  πάντα έκανε ότι της κατέβαινε. Επίσης ήταν πολύ, πάρα πολύ άταχτη από μικρή και της άρεσε να πειράζει τους ανθρώπους. Πότε έκανε καλά πειράγματα, πότε κακά. Της άρεσε δηλαδή να βλέπει τις αντιδράσεις και να δοκιμάζει τις αντοχές των ανθρώπων. Ήταν σχεδόν όλη μέρα και όλη νύχτα στην γη και έκανε τις ζαβολιές της. Οι άνθρωποι  αγανακτούσαν πολλές φορές μαζί της και έλεγαν διάφορα για αυτή.

Αυτή η Ζωή είχε τόση μεγάλη δύναμη που έφτανε ένα ξόρκι της για να αλλάξει τον τρόπο που ζούσαν μέχρι τότε οι άνθρωποι. Μια φορά κατέβηκε και πήγε σε ένα  φτωχό καλύβι και εκεί είδε έναν πολύ φτωχό άνθρωπο που δεν είχε ούτε να φάει. Σκέφτηκε να κάνει τότε τα μαγικά της για να γελάσει. Και έτσι ξαφνικά με ένα ξόρκι, ο φτωχός κληρονόμησε έναν θείο του που ούτε καν τον ήξερε. Από την φτώχεια ο άνθρωπος αυτός βρέθηκε μέσα στη χλιδή. Μετά σκέφτηκε να πειράξει μια οικογένεια ευτυχισμένη. Χτύπησε πάλι το ραβδάκι της και έκανε τα μαγικά της. Μετά από λίγες μέρες η οικογένεια διασπάστηκε. Ο άντρας έμπλεξε με μια άλλη γυναίκα και παράτησε την οικογένεια  του. Η οικογένεια του βυθίστηκε σε  μεγάλη θλίψη. Η Ζωή όμως δεν έδινε δεκάρα για το πως ένοιωθαν αυτοί οι άνθρωποι.

Ένα μικρό κοριτσάκι που την παρακολουθούσε καιρό, μια μέρα πηγαίνει κοντά της και της λέει. Πως σε λένε; Ζωή της απάντησε, εσένα;  Φραουλένια της είπε το κοριτσάκι. Και που είναι το σπίτι σου; σε βλέπω κάθε μέρα να πετάς ψηλά, της είπε η Φραουλένια. Μένω σε κάποιον πλανήτη που ονομάζεται παγερός πλανήτης αλλά γιατί ρωτάς; Μα σε βλέπω να μπαίνεις σε όλα τα σπίτια και να κάνεις διάφορα, παρατήρησε η Φραουλένια. Σου αρέσει να πειράζεις έτσι τους ανθρώπους;  Και τότε με φυσικότητα της απαντάει η Ζωή, έτσι είναι η φύση μου μικρή, δεν μπορώ να την αλλάξω. Και γιατί δεν μένεις στον πλανήτη σου; βαριέμαι, δεν έχει κανένα να πειράξω εκεί. Αφού μίλησαν αρκετά περπατώντας, η Φραουλένια έφτασε σπίτι της. Η επαφή τους κράτησε δυο μήνες και την τελευταία μέρα της είπε η Φραουλένια, δεν πιστεύω να πειράξεις και εμένα καμιά φορά για να γελάσεις; Όχι της είπε εκείνη στο υπόσχομαι. Έπειτα από αυτή την συνάντηση η Φραουλένια και η Ζωή δεν ξανασυναντήθηκαν.

Πέρασαν τα χρόνια και μια μέρα η Ζωή αποφάσισε να επισκεφτεί ένα πολύ χαρούμενο σπίτι. Ήθελε να κάνει τα μαγικά της και να διασκεδάσει με τις απαίσιες πράξεις της. Πλησιάζει τότε ένα σπίτι που στην αυλή έπαιζαν δυο παιδάκια πολύ χαρούμενα με μια μπάλα. Και καθώς πήγε εκεί  κοντά, με ένα ξόρκι σηκώνει αέρα και παρασέρνει  την μπάλα. Η μπάλα τότε βγήκε έξω στο δρόμο. Το κοριτσάκι έτρεξε αμέσως να την πιάσει. Όμως πάνω στη φούρια του δεν είδε το αμάξι που ερχότανε με φόρα και έτσι το μικρό  παρασύρθηκε από το αμάξι. Η μητέρα εντωμεταξύ, όταν άκουσε το απότομο φρενάρισμα και τις φωνές, αισθάνθηκε μια βελονιά στην καρδιά. Κατάλαβε ότι κάτι κακό είχε συμβεί στα παιδιά της. Πετάγεται αμέσως έξω και βλέπει αιμόφυρτο το παιδί της.

Όταν το μεταφέρανε στο νοσοκομείο το παιδί είχε πέσει σε κώμα. Μπήκε στο χειρουργείο για πέντε ώρες και από εκεί στην εντατική. Πέρασαν πέντε μέρες και καμία βελτίωση δεν είχε. Το παιδί ζούσε με μηχανική υποστήριξη. Η μανά πάντα έξω από το δωμάτιο καθόταν όλες αυτές τις ημέρες και περίμενε με αγωνία να γίνει κάποιο θαύμα αλλά  δυστυχώς τίποτα δεν γινόταν. Ο άντρας της άδικα της έλεγε να πάει στο σπίτι να ξεκουραστεί. Αυτή δεν ήθελε να το κουνήσει από εκεί. Ένα μαύρο πέπλο θλίψης είχε χτυπήσει το άλλοτε χαρούμενο σπιτικό.

Ξαφνικά εκεί που καθόταν σκυφτή και έκλαιγε η μάνα του παιδιού, σαν κάτι να σκέφτηκε  και πετάχτηκε έξω στην αυλή φωνάζοντας. Ζωή που είσαι; εσύ μου έκανες αυτό το κακό; μου είχες υποσχεθεί ότι εμένα δεν θα με πείραζες, γιατί μου το έκανες αυτό; Η Ζωή που άκουσε το όνομα της εμφανίστηκε ξαφνικά μπροστά της. Έδειχνε απορημένη και την ρωτά με έκπληξη. Ποιά είσαι κοπέλα μου εσύ; γιατί κλαίς; και που ξέρεις το όνομα μου; Την ρώτησε όταν πλησίασε αρκετά. Είμαι η Φραουλένια δεν με θυμάσαι; Δεν κράτησες την υπόσχεση σου, δεν έχεις καθόλου μπέσα της είπε κλαίγοντας. Εσύ σίγουρα έβαλες το χέρι σου για να πάθει το παιδί μου αυτό το κακό. Μα δεν σε γνώρισα, μεγάλωσες τόσο και άλλαξες πολύ. Μην στεναχωριέσαι ομως θα επανορθώσω το κακό που σου έκανα, της  είπε και εξαφανίστηκε.

Η Φραουλένια τότε ξαναπήγε μέσα στο  νοσοκομείο και κάθισε έξω από το δωμάτιο. Περίμενε καρτερικά σε μια καρέκλα μέρες τώρα και είχε πάντα την ελπίδα να γίνει ένα θαύμα. Παρόλο που οι γιατροί  δεν τις έδιναν και πολλές ελπίδες εκείνη μέσα της έλπιζε.

Τις σκέψεις της Φραουλένιας τις διέκοψε μια νοσοκόμα που βγήκε τρέχοντας από το δωμάτιο. Τι συμβαίνει; ρώτησε με αγωνία, έπαθε κάτι το παιδί μου; είπε με την ψυχή στο στόμα και έτοιμη να πέσει κάτω από την τρομάρα της.

Όχι μην ανησυχείς, συνέβη κάτι το πολύ ευχάριστο και απροσδόκητο της είπε. Το παιδί συνήλθε, άνοιξε τα ματάκια του και σε γυρεύει. Μόνο που δείχνει τρομαγμένο γιατί δεν ξέρει που βρίσκεται και κλαίει συνέχεια. Η γυναίκα τότε άρχισε να σταυροκοπιέται και να ψιθυρίζει. Σε ευχαριστώ  Ζωή μου που μου έδωσες πίσω την ευτυχία μου.

Σε δυο μέρες η Φραουλένια και το παιδί της βρισκόταν πάλι πίσω στο σπίτι τους. Όλη η οικογένεια βρισκόταν και πάλι μαζί. Παιδιά μου είπε ο πατέρας, σας έχω μια έκπληξη. Τα παιδιά πήγαν κοντά όλο περιέργεια να μάθουν τι έκπληξη ήταν. Πόσες του μηνός έχουμε σήμερα γυναίκα; είπε. Η Φραουλένια αμέσως απάντησε, πέντε Δεκεμβρίου Ωραία λέει τότε αυτός δείτε τι σας έφερα.

Ανοίγει την πόρτα του σαλονιού και βλέπουν πολλά κλειστά κιβώτια, άλλα μικρά και άλλα μεγάλα. Ελάτε να τα ανοίξουμε όλοι μαζί, αλλά με προσοχή. Έτρεξε τότε όλη η οικογένεια. Άνοιξαν πρώτα την μεγάλη κούτα και βλέπουν ένα θεόρατο δέντρο. Σήμερα θα στολίσουμε το Χριστουγεννιάτικο μας δέντρο είπε. Τα παιδιά ήταν πολύ χαρούμενα και άρχισαν να τραγουδάνε τα κάλαντα.

Τα πρόσωπα όλων έλαμπαν  από ευτυχία. Η χαρά πια είχε γυρίσει σπίτι τους ξανά. Η Ζωή έκανε το χρέος της και έφυγε ευχαριστημένη αφού κράτησε την υπόσχεση της. Έτσι και εσείς όταν σας αδικήσει η Ζωή να την φωνάξετε και να την αναγκάσετε να επανορθώσει. Με αυτό τον τρόπο θα ζήσετε εσείς καλά και εμείς καλύτερα.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Κυριακή, 27 Νοεμβρίου 2011

ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΛΥΘΡΟΝΑΣ


Έλληνες  μου είμαι στην ευχάριστη θέση να σας ανακοινώσω, ότι επιτέλους βρήκα το κίνημα που μας ταιριάζει. Το έχω ονομάσει κίνημα της πολυθρόνας, μιας και είναι τόσο ξεχωριστό.  Η εγγραφή σας αρχίζει από σήμερα. Βασική προϋπόθεση μαζί με την εγγραφή σας απαιτείται να φέρετε μαζί σας και από δέκα  πακέτα πατατάκια. Οι κόκα  κόλες και όλα τα αναψυκτικά είναι δωρεάν. 

Τα καθήκοντα σας είναι: 
  •  Υποχρεωτική ξάπλα στον καναπέ, τουλάχιστον δέκα ώρες, μην ανησυχείτε θα σας βάλουμε μαξιλαράκια να μην πιάνετε ο πισινός σας. 
  • Πρέπει οπωσδήποτε να ξέρετε να    βρίζετε γιατί θα σας χρειαστεί στο ιντερνέτ. 
  • Πρέπει να έχετε υπερβολικά διευρυμένες  γνώσεις επί  παντός επιστητού,  δηλαδή να είστε ξερόλες. Γιατί πρέπει να δίνετε λύσεις για το τι πρέπει να κάνει η κυβέρνηση. Ξέρετε από τον καναπέ μας κατεβαίνει πιο εύκολα η ιδέα. 
Οι καναπεδάτες λύσεις θα σώσουν την χώρα. Άλλωστε οι μεγαλύτεροι αρχαίοι φιλόσοφοι σε ανάκλινδρα έγραφαν τις ιδέες τους γιατί όχι και εμείς; Και το πιο καλό δεν θα χρειάζεται να τρέχουμε σε πορείες και διαδηλώσεις, τι τα χρειαζόμαστε εμείς αυτά; Θα κουραζόμαστε και θα χάνουμε ιντερνετικό χρόνο. 

Ο καναπές λοιπόν κάνει θαύματα, ψεκάζεις, σκουπίζεις, τελειώνεις και την Ελλάδα σώνεις. Παρακαλώ προλάβετε την εγγραφή, οι ξαπλώστρες εξαντλούνται.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Η ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ;


Οι αυτοκτονίες έχουν αυξηθεί σημαντικά στις μέρες μας, εύλογα γεννιέται το ερώτημα γιατί; Μια αυτοκτονία προκαλείται απο εσωτερικές ψυχικές καταστάσεις ή λογικές σκέψεις που οδηγούν τον αυτόχειρα να προχωρήσει στην πράξη της αφαίρεσης της ζωής του.

Οι παράγοντες που συμβάλουν στο να αυτοκτονήσει κάποιος είναι πολλοί. Καταρχάς η κατάθλιψη είναι μια συχνή αιτία. Η αυτοκτονία για αυτούς τους ανθρώπους είναι λύτρωση, ευσταθεί όμως σαν επιχείρημα και σαν αιτία για να πάψει κάποιος να ζει;

Υπάρχουν και άλλα πολλά αίτια που κάποιος απελπίζεται και φτάνει σε αυτή την πράξη. Ένας χωρισμός για παράδειγμα μπορεί να είναι σοβαρό πλήγμα για ένα άτομο ερωτευμένο. Ακόμα ο θάνατος και ο  ξαφνικός τρόπος που χάνουν οι άνθρωποι κάποιον δικό τους αγαπημένο, κάνει καποια ατομα από το στενό τους περιβαλλον να θολώνουν και να μην σκέφτονται σωστά, καθώς δεν μπορούν να συνηθίσουν στην ιδέα ότι δεν θα τον ξαναδούν. 

Μια επάρατος νόσος για ένα άτομο που υποφέρει σίγουρα πολλές φορές θα κάνει τις σκέψεις του να στραφούν προς τον δρόμο της αυτοκτονίας. Ο ψυχολογικός παράγοντας επίσης είναι αιτία πολλών αυτοκτονιών. Ένα άτομο  δηλαδή που πάσχει από κατάθλιψη αν δεν παρακολουθηθεί και αν δεν πάρει την ειδική αγωγή είναι ικανό να κάνει κακό στον εαυτό του. Υπάρχουν ακόμα πολλές αιτίες που μπορεί να σαλέψουν τον ανθρώπινο νου και να τον κάνουν να μην σκέφτεται καθαρά και να βρίσκει την λύση με το να γίνει αυτόχειρας.

Εγώ όμως δεν βρίσκω καθόλου σωστή αυτή τη λύση. Ο άνθρωπος γεννήθηκε πολεμιστής και έτσι πρέπει να παραμείνει ότι και να του συμβαίνει. Η ζωή μας πρέπει να το πάρουμε είδηση, είναι ένας αδιάκοπος αγώνας επιβίωσης που δεν πρέπει  για κανένα λόγο να τον σταματάμε. Η αξία του ανθρώπου φαίνεται ακριβώς σε αυτή τη χρονική στιγμή που θα χρειαστεί για να παλέψει και να ξεπεράσει το κάθε εμπόδιο, μικρό ή μεγάλο. Υπάρχουν σίγουρα πράγματα που δεν διορθώνονται, όμως δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα γι αυτό και αυτό είναι που πονάει περισσότερο. Όμως πρέπει να σκέφτεστε πάντα θετικά και καλά πράγματα. 

Προσπαθήστε να κάνετε κάτι δημιουργικό, ώστε να ξεφύγετε λιγάκι από τις σκέψεις που σας βασανίζουν. Αν το πρόβλημα σας είναι τα χρήματα, να λέτε δεν πειράζει αφού έχουμε ακόμα την υγεία μας. Αυτό δεν είναι δύσκολο όσο και αν σας πιέζουν οι καταστάσεις, τράπεζες, εφορίες, οικογένεια. Εσείς να είστε καλά και όλα θα φτιάξουν. Αν πάλι έχετε χάσει ένα πολύ αγαπημένο πρόσωπο, που ξέρω πόσο δύσκολο είναι να το ξεπεράσετε, τότε να κάνετε το εξής: Θα βάλετε με το μυαλό σας πως πήγε κάπου στην ξενιτιά για να δουλέψει και πως κάποτε θα τον συναντήσετε αφού είμαστε επισκέπτες πάνω στη γη όλοι μας. 

Οι ερωτικά απογοητευμένοι να ξέρετε πως κάπου εκεί έξω στον κόσμο υπάρχει το ταίρι σας. Ψάξτε το και μην κλαίτε την μοίρα σας. Αν χάσατε μια αγάπη δεν ήρθε και η συντέλεια του κόσμου. Εξάλλου λέει ένα ρητό, αν κάποιος δεν σας αγαπάει αφήστε τον να φύγει. Αν γυρίσει θα πει πως είναι δικός σας, αν όχι, ποτέ δεν ήταν και ούτε θα γίνει, γι' αυτό στο καλό να πάει.  

Τα άτομα που έχουν ψυχολογικά προβλήματα πρέπει να τα υποστηρίζουμε και να μην αδιαφορούμε. Γιατί αυτά βρίσκονται σε ένα δικό τους κόσμο ή για τα καταθλιπτικά άτομα να τα ενθαρρύνουμε γιατί ο κόσμος τους είναι μαύρος . Και σίγουρα αυτά τα άτομα σας χρειάζονται πολύ και ας μην σας το λένε. Δείξτε τους αγάπη και να έχετε  υπομονή μαζί τους, δεν το θέλουν να είναι έτσι ούτε αυτά. Απλά είναι αδύναμα άτομα και με ασταθή την ψυχολογία τους  που κλονίζεται σε κάποιο ζόρισμα της ζωής.

Μου αρέσουν πάρα πολύ τα άτομα που αγωνίζονται για να ζήσουν. Τα παραδείγματα που βλέπω πολλές φορές με συγκινούν και μου δίνουν κουράγιο. Έχω δει άτομα άρρωστα που ήξεραν ότι είχαν μια ανίατη νόσο και όμως δεν το έβαλαν κάτω. Πολέμησαν και αρκετές φορές βγήκαν νικητές. Η δύναμη που πηγάζει μέσα από κάθε άνθρωπο, είναι μεγάλη και ανεξάντλητη, φτάνει να την ανακαλύψει. Θυμάμαι την αδελφή μου όταν ήταν άρρωστη, πονούσε μα έσφιγγε τα δόντια να μην την δούμε  και στεναχωρηθούμε. Παραδόξως αντί να της δίνουμε κουράγιο μας έδινε εκείνη. Είχε μεγάλη δύναμη ψυχής. Δεν φοβόταν το θάνατο αντίθετα με πολλούς από εμάς που για ασήμαντα πράγματα τρέμουμε σαν το ψάρι μην τυχόν και πεθάνουμε. Και όταν δούμε τα σκούρα μας, ρίχνουμε και μια αυτοκτονία. Αυτό είναι δειλία. Πρέπει να  μείνουμε και  να πολεμάμε με όσα όπλα έχουμε. Και πρώτο όπλο να βάλουμε την καρδιά μας και τα όποια  ψυχικά αποθέματα μας έχουν μείνει.

Προχτές πάλι κάποιος, πατέρας ενός μικρού παιδιού αυτοκτόνησε εδώ στη Ρόδο. Πιθανόν από το οικονομικό αδιέξοδο λένε, ότι έπαθε κατάθλιψη.  Και σας ρωτώ ήταν λύση αυτή; Φυσικά όχι, άφησε ένα μικρό παιδί εκτεθειμένο και εκείνος έχασε τη ζωή του. Δεν αντιλήφθηκε βέβαια που θα τον οδηγούσε η κατάθλιψη.  

Θλίβομαι πραγματικά όταν ακούω για αυτοκτονίες. Άλλοι άνθρωποι προσεύχονται μέρα νύχτα να τους δώσει την υγεία τους ο Θεός που την έχασαν και άλλοι έτσι απερίσκεπτα αφαιρουν μόνοι τους την ζωή. 

Η ζωή είναι ένα δώρο του Θεού και κανείς μας δεν έχει το δικαίωμα να την αφαιρέσει, μόνο ο ίδιος ο Κύριος μπορεί να την πάρει πίσω. Γι αυτό αφήστε τις κακές σκέψεις ότι και αν σας συμβαίνει και παλέψτε με νύχια και με δόντια αν θέλετε  να κερδίσετε αυτό που δικαιωματικά σας ανήκει. 

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Σάββατο, 26 Νοεμβρίου 2011

TO MAΓΙΚΟ ΒΟΥΝΟ

Μια φορά και έναν καιρό στα πολύ παλιά χρόνια ανάμεσα σε μια κοιλάδα υπήρχε ένα βουνό. Αυτό το βουνό δεν ήταν ένα συνηθισμένο όπως όλα τα άλλα μα είχε κάτι διαφορετικό και παράξενο. Είχε δύο μεγάλες σχισμές  που όμως δεν μπορούσαν να τις δούνε όλοι οι άνθρωποι. Πάντα έβλεπαν την μία ανάλογα ποιός ήταν αυτός που την κοιτούσε. Η μια σχισμή οδηγούσε στο κακό και η άλλη στο καλό.

Σε ένα χωριό της όμορφης Ελλάδας  ζούσε ένα ηλικιωμένο ζευγάρι, η Πηνελόπη και ο Αντρέας. Αυτοί είχαν δυο παιδιά που τα μεγάλωσε σχεδόν μόνη της η Πηνελόπη, μια που ο άντρας της  δούλευε στα καράβια. Η Πηνελόπη ήταν μια πολύ καλή και άξια μανούλα μεγάλωνε με φροντίδα και αγάπη τα παιδιά της που την λάτρευαν το ίδιο.

Περνούσαν τα χρόνια και τα παιδιά μεγάλωναν, με την απουσία του πατέρα τους πολύ αισθητή. Όταν εκείνος ερχόταν καμιά φορά στην πατρίδα δεν καθόταν και πολύ στο σπίτι όλη μέρα έπινε στο καπηλειό της γειτονιάς. Ήταν ένας πολύ δύστροπος και παράξενος άνθρωπος, που με το παραμικρό αρπαζόταν.  Η αγάπη, η πίστη και η αφοσίωση όμως της γυναίκας  του, την  την οδηγούσαν να μην βλέπει  τις κακές συνήθειες, δεν άφηνε κανείς να πει κουβέντα κακιά για τον άντρα της. Πέρασε ο καιρός και ο Αντρέας επιτέλους πήρε την σύνταξη του και ήρθε να μείνει σπίτι του. Τα παιδιά είχαν μεγαλώσει και παντρευτεί.

Ο Αντρέας είχε αλλάξει όμως δεν ήταν πια ο κακός χαρακτήρας που ήξεραν όλοι, κάτι τον είχε αλλάξει. Η Πηνελόπη ήταν χαρούμενη με αυτή του την αλλαγή, αν και ώρες ώρες έμοιαζε να μην είναι εκεί. Καθόταν με τις ώρες σκεφτικός και σιωπηλός και δεν έβγαζε κουβέντα. Πολλές φορές προσπάθησε να μάθει τι έχει ο άντρας της αλλά αυτός δεν μίλαγε. Ένα όμως ήταν το σίγουρο ότι έδειχνε μετανοιωμένος για την προηγούμενη συμπεριφορά του.

Μια ηλιόλουστη μέρα, αποφάσισαν να πάνε εκδρομή. Ετοίμασαν μερικά φαγητά πήραν και μια κουβέρτα για να στρώσουν και ξεκίνησαν. Είχαν αποφασίσει να πάνε στην παράξενη κοιλάδα, μια που ο καιρός ήταν όμορφος. Προχώρησαν αρκετά ώσπου έφτασαν στην όμορφη μα παράξενη κοιλάδα. Έστρωσαν την κουβέρτα και άπλωσαν τα φαγητά κάτω. Κάποια στιγμή λέει ο Αντρέας, γυναίκα πάω μια βόλτα μέχρι το βουνό να μαζέψω λίγα χορταράκια εσύ μείνε εδώ να ξεκουραστείς.

 Η γυναίκα υπάκουσε όπως πάντα και έμεινε εκεί να περιμένει. Η ώρα περνούσε όμως και άρχισε να ανησυχεί. Ένα κουνελάκι μικρό που έκανε ώρες βόλτα εκεί κοντά, την πλησίασε  και η Πηνελόπη  με έκπληξη μεγάλη άκουσε να της μιλάει.

 Αν θέλεις να γυρίσει ο άντρας σου πρέπει να τον ψάξεις, αλλιώς δεν θα τον ξαναδείς είπε. Εκείνη έντρομη τινάχτηκε πάνω σαν να την χτύπησε κεραυνός. Που πρέπει να ψάξω; τι κακό έπαθε ο άντρας μου; άρχισε να ρωτάει το κουνελάκι. Αυτό βλέποντας την αγωνία της, της είπε. Ακολούθησε με θα σου δείξω εγώ που πρέπει να ψάξεις.

Η γυναίκα φανερά ανήσυχη και τρομαγμένη άρχισε να το ακολουθεί. Περπάτησαν αρκετή ώρα μέχρι που έφτασαν στο βουνό. Τότε ξαφνικά της λέει το κουνελάκι, εγώ πρέπει να φύγω τώρα, εσύ ψάξε να βρεις το πέρασμα που είναι πάνω  στο βουνό και μπες μέσα. Η γυναίκα σαστισμένη συνέχισε να περπάτα μέχρι που είδε το πέρασμα και μπήκε μέσα. Εκεί μέσα ήταν όλα φωτεινά και ξεκάθαρα, μια πολύ όμορφη μυρωδιά πλημμύριζε την σπηλιά.

Ξαφνικά άκουσε μια γνώριμη φωνή να της λέει: Πηνελόπη μου τι θέλεις εσύ εδώ; Γυρίζει και βλέπει την μητέρα της που είχε πεθάνει αρκετά χρόνια πριν. Γυρεύω τον άντρα μου είπε με δάκρια στα μάτια. Μήπως τον έχεις δει; Όχι κόρη μου και δεν νομίζω να τον βρεις σε αυτή την σπηλιά. Λίγο παραπέρα ήταν τέσσερις κοπέλες με τριανταφυλλί φόρεματα. Ποιές είστε εσείς τις ρώτησε η Πηνελόπη;  Εγώ είμαι η καλοσύνη της είπε η μία και αυτή δίπλα μου είναι η ευγένεια. Ακόμα μέσα εδώ βρίσκεται η γενναιοδωρία, και η αγάπη, όλες αυτές δηλαδή που έχεις μέσα σου εσύ. Αν κατάλαβα καλά ψάχνεις τον άντρα σου.  Λυπάμαι μα δεν έχει χώρο ανάμεσα μας. Στο μέρος που έχει μπει, υπάρχουν  άλλα πρόσωπα διαφορετικά από εμάς και δεν νομίζω να μπορέσει να βγει πια έξω.

Η Πηνελόπη ακούγοντας αυτά τα λόγια έβαλε τα κλάματα. Τι θα κάνω τώρα, δεν μπορεί καμιά σας να με βοηθήσει να τον βρω; Θέλω να με βοηθήσετε είπε φανερά απελπισμένη. Αν χρειαστεί είμαι διαθέσιμη να δώσω ακόμα και την ζωή μου για να τον βοηθήσω να βγει έξω. Τότε έρχεται μπροστά της ένας πολύ ψηλός άντρας που κρατούσε στα χέρια του μια παράξενη ζυγαριά και μια κλεψύδρα. Χμ λέει ωραία αφού το ζητάς θα σε βοηθήσουμε μα να ξέρεις σε ένα μήνα θα έρθουμε να σε πάρουμε. Ναι! φώναξε με χαρά ότι θέλετε φτάνει να με βοηθήσετε. Εντάξει πάμε της είπαν και ξεκίνησαν να πάνε να τον βρουν.

 
Εντωμεταξύ ο Αντρέας, όταν είχε φτάσει έξω από την σπηλιά, άκουσε κάτι σαν κλάμα. Και μπήκε  μέσα για να δει τι υπήρχε. Ωχ τι βρώμα είναι αυτή ψέλλισε; Μια έντονη δυσοσμία υπήρχε εκεί μέσα   σαν να είχε ψοφίμια παντού. Καθώς πήγαινε όμως να κάνει ένα βήμα ξαφνικά ακινητοποιήθηκε από μια άγνωστη δύναμη. Έκανε να σηκώσει το πόδι του μα τίποτα, προσπάθησε ξανά και ξανά, μα του κάκου. Όμως να, μια φιγούρα πρόβαλε και μαζί με αυτήν ακούει και μια φωνή. Αντρέα με θυμάσαι; εκείνος προσπαθούσε να διακρίνει ποια ήταν αυτή που του μιλούσε. Το μόνο που ξεχώριζε ήταν μια γυναικεία φιγούρα. Είμαι η Μαρία από την Ισπανία, σου λέει κάτι αυτό; Τον Αντρέα άρχισε να τον κόβει κρύος ιδρώτας. Μα εσύ έχεις πεθάνει, είπε σαστισμένος εκείνος. Εδώ μέσα δεν υπάρχει το χάσμα ανάμεσα στο θάνατο και τη ζωή του απάντησε. Αμέσως μετά βλέπει κάτι πολύ άσχημες γριούλες να τον πλησιάζουν.

Ποιές είστε εσείς; είπε εκείνος με φανερή την αποστροφή του για την ασχημία τους. Εγώ είμαι η κακία λέει η πρώτη, εγώ το μίσος πετάχτηκε η άλλη. Και μετά συνέχισαν οι άλλες. Εγώ είμαι η αδικία και εγώ  ο πόνος που προκαλεί κάποιος με τις πράξεις του. Μετά ήρθαν και άλλες πιο μικρόσωμες και απαρίθμησαν ένα σωρό ονόματα κακών συναισθημάτων. Αφού συστήθηκαν η κακία λέει στον Αντρέα, μήπως τρόμαξες με  την τόση  ασχημία που είδες; Ναι λέει αυτός, ομολογώ ότι τρόμαξα λιγάκι. Κακώς είπε εκείνη με βροντερή φωνή, όλες αυτές που είδες είναι μέσα σου, είναι οι σκέψεις σου και οι πράξεις που έκανες στους ανθρώπους.

Μια σιωπή επικράτησε μετά από όλες τις αποκαλύψεις, ο Αντρέας κατάλαβε πως ήταν αδύνατο να φύγει από εκεί. Τα πόδια του άρχιζαν να βγάζουν ρίζες και να χώνονται βαθιά στη γη. Μετά από λίγο άκουσε από το βάθος της σπηλιάς να τον φωνάζει η γυναίκα του. Αντρέα που είσαι; αυτός πάνω που είχε απελπιστεί, ξαφνικά φώτισε το πρόσωπό του μια μικρή αναλαμπή  αισιοδοξίας. Εδώωωω άρχισε να φωνάζει με όση δύναμη του είχε απομείνει. Η γυναίκα του που άκουσε τις κραυγές του έφτασε αμέσως κοντά του και τον αγκάλιασε με στοργή και αγάπη.  Τα δάκρια της έτρεχαν ασταμάτητα από την αγωνία και την λαχτάρα που πήρε. Πίσω από αυτήν όμως είχε ένα θεόρατο άντρα που κρατούσε μια ζυγαριά. Αυτός πλησίασε τότε και είπε. Για να δούμε είπε θα ισσοροπίσει η δεν θα κουνηθεί καθόλου;

Και αρχίζει να βάζει τις πράξεις του πάνω. Η μια πράξη που τον βάραινε περισσότερο, ήταν αυτό που έκανε στη Μαρία. Την είχε αφήσει έγκυο και εξαφανίστηκε. Εκείνη τον περίμενε μάταια ώσπου μαράζωσε και πέθανε. Από την σχέση αυτή όμως  είχε γεννηθεί ένα αγόρι. Ο ψηλός άντρας σταμάτησε και σε εκείνη την πράξη, την έβαλε στη ζυγαριά και τι να δει; ως εκ θαύματος άρχισε να ισσοροπεί. Τι είχε συμβεί; ρώτησε απορημένος ο άντρας. Έρχεται τότε μια όμορφη κοπέλα και τους λέει.  Όταν ο Αντρέας έμαθε για τον θάνατο της Μαρίας και την γέννηση του γιού του λύγισε. Πήρε το παιδί με στοργή και  φρόντισε να το μεγαλώσει. Το έδωσε σε μια θεία του και τους παρείχε ότι χρειαζόταν για να μεγαλώσει σωστά. Εκείνη το μεγάλωσε με πολύ αγάπη. Ακόμα από εκείνη τη στιγμή άρχισε να κάνει δωρεές και να βοηθάει τα ιδρύματα που είχε ορφανά ή εγκαταλειμμένα παιδιά. Αυτό ήταν, η ζυγαριά επιτέλους ισσορόπισε. Μπορείτε να φύγετε τους είπε ο ψηλός άντρας.

Έφυγαν τρεχάτοι για το σπίτι, αυτή η εμπειρία και οι αποκαλύψεις τους είχαν συγκλονίσει και τους δύο. Η Πηνελόπη όταν πήγαν σπίτι και για αρκετές μέρες μετά δεν έβγαλε κουβέντα, ήταν το ίδιο περιποιητική και έδειχνε με τον τρόπο της πόσο  πολύ τον αγαπούσε. 'Όμως καθόταν με τις ώρες σκεφτική, ήταν φανερό ότι κάτι την βασάνιζε.

Ένα βράδυ χτυπάει η πόρτα, η γυναίκα πηγαίνει αμέσως να ανοίξει, και τότε βλέπει μπροστά της τον ψηλό άντρα της σπηλιάς. Στο χέρι του κρατούσε την κλεψύδρα. Ο χρόνος σου της είπε τελείωσε. Δώσε μου ένα λεπτό να χαιρετίσω τον άντρα μου του είπε, όμως εκείνη τη στιγμή ο Αντρέας που είχε ακούσει την πόρτα πλησιάσε. Τι συμβαίνει; ρώτησε με αγωνία σαν είδε τον άνθρωπο αυτό. Η γυναίκα του εξιστόρησε την συμφωνία που έκανε, για να τον ελευθερώσουν από την σπηλιά.

 Εκείνος τότε άρχισε να κλαίει και να παρακαλάει. Άφησε την γυναίκα μου να ζήσει και πάρε εμένα, εκείνη είναι αθώα δεν έχει πειράξει ούτε μερμήγκι, άρχισε να λέει παρακαλώντας. Η γυναίκα του όμως μόλις τον άκουσε να λέει αυτά φώναξε. Όχι άντρα μου δεν είναι δίκαιο να φύγεις εσύ. Εξάλλου στην σκέψη πως θα σε χάσω για πάντα δεν θα αντέξω και θα πεθάνω και τότε θα πάει χαμένη η θυσία σου.

Η διαφωνία για το ποιός θα φύγει κράτησε αρκετή ώρα. Κάποια στιγμή αντιλήφθηκαν ότι ο ψηλός άντρας είχε φύγει. Ανακουφισμένοι πήγαν μέσα και ξάπλωσαν μαζί ευτυχισμένοι. Το πρωί βρήκαν ένα γράμμα που έλεγε  τα εξής. Επειδή είδα πόσο αγαπιέστε και την ειλικρινή μετάνοια του Ανδρέα, αποφάσισα να σας αφήσω λίγα χρόνια ακόμα να ζήσετε μαζί, όμως όταν θα ξανάρθω θα σας πάρω και τους δύο.

Το ηλικιωμένο ζευγάρι φανερά συγκινημένο και ικανοποιημένο, αγκαλιάστηκε τρυφερά όλο αγάπη. Και έτσι έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2011

O ΓΑΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΣΙΛΑΚΗ ΜΕ ΤΗΝ ΓΙΑΣΕΡ

Μια φορά και έναν καιρό, σε μια πόλη της Παλαιστίνης  ζούσαν τρία αδελφάκια. Ήταν τρία πάρα πολύ όμορφα κοριτσάκια, η Αϊσέ, η Φατμέ και η Γιασέρ. Τα τρία αδελφάκια  ήταν πολύ αγαπημένα και παρόλο που ήταν πολύ φτωχά λόγο της ορφάνιας τους, ήταν όλο χαρά. Έπαιζαν γελούσαν τραγουδούσαν όλη μέρα και η μητέρα τους τα καμάρωνε σαν τα έβλεπε χαρούμενα.

Τα κοριτσάκια, επειδή η μητέρα τους δεν είχε χρήματα να τους αγοράσει παιχνίδια, τα  έφτιαχναν με τα χεράκια τους  μόνα τους.  Έκοβαν κομμάτια  από παλιά υφάσματα που έβρισκαν και έφτιαχναν πάνινες κούκλες που τις γέμιζαν με άχυρα. Έφτιαχναν και με τα ξύλα που μάζευαν διάφορα άλλα παιχνίδια.  Ακόμα και τα πλαστικά τα εκαναν παιχνίδια, ότι υλικό εύρισκαν το αξιοποιούσαν.  Τα έφτιαχναν τόσο ωραία που τα παιδιά της γειτονιάς, τους ζητούσαν να τους φτιάξουν   και για κείνα.

Σιγά σιγά άρχισαν να μεγαλώνουν τα κορίτσια, όμως συνέχισαν να φτιάχνουν παιχνίδια και πάνινες κουκλίτσες και μάλιστα τις έκαναν τέλειες. Άρχισαν να τους δίνουν και  παραγγελίες. Όλο και περισσότερα παιδάκια ζητούσαν αυτές τις καταπληκτικές κούκλες. Η μάνα τους σταμάτησε από την ξένη δουλειά, αφού τα κορίτσια έβγαζαν χρήματα αρκετά για να ζήσει όλη η οικογένεια.  Αγόρασαν μάλιστα και μηχανές ραψίματος, μιας και οι παραγγελίες είχαν γίνει πια τόσες πολλές. Η φήμη των κοριτσιών έφτασε γρήγορα και πέρα από την Παλαιστίνη. Τώρα πια άρχισαν  τις παραγγελίες και οι έμποροι  παιχνιδιών.

Το όνομα τους  έφτασε και στου Άγιου  Βασίλη τα αυτιά. Τότε  τις επισκέφτηκε και ζήτησε να φτιάχνουν και για εκείνον παιχνίδια, μιας και τα παιδιά του ζητούσαν στα γράμματα τους τόσο ωραία παιχνίδια  όπως αυτά των κοριτσιών. Τα κορίτσια με προθυμία καθιέρωσαν κάθε χρόνο να του φτιάχνουν παιχνίδια.  Τα έδιναν μάλιστα δωρεάν στον Άγιο Βασίλη αφού τα μοίραζε και στα φτωχά παιδιά. Ο Άγιος Βασίλης είχε δείξει αδυναμία στην Γιασέρ και κάθε χρόνο που ερχόταν της  έλεγε, όταν μεγαλώσεις θα σε παντρέψω με τον γιό μου το Άγιο Βασιλάκη

Το Άγιο  Βασιλάκη ήταν ακόμα μικρό τότε, όμως να που πέρασε ο καιρός και έγινε ολόκληρος νέος. Ήταν όμορφος και καλόκαρδος. Ο πατέρας του μόλις έφτασε σε ηλικία γάμου του είπε, αυτά τα Χριστούγεννα θα έρθεις μαζί μου να σε παρουσιάσω στο κορίτσι που θεωρώ ότι πρέπει να πάρεις γυναίκα σου.  Αυτός ήταν όλο χαρά  και πρόσμενε με αγωνία την ημέρα που θα παντρευόταν. Είχε ακούσει τα καλύτερα λόγια για εκείνη από τα νανάκια που την υπεραγαπούσαν. Και η Γιασέρ όμως είχε μεγάλη αγωνία για την ημέρα αυτή. Εκείνη τον είχε δει μια χρονιά όταν ήρθε να πάρει τα δώρα ο πατέρας του. Η Γιασέρ είχε κοιτάξει από το παράθυρο και είδε τον όμορφο νέο, που τον ερωτεύθηκε τρελά αλλά ντρεπόταν να το πει.

Και επιτέλους ήρθε η μέρα που ο Άγιος Βασίλης  θα έφερνε τον γιό του να τον γνωρίσει και να τον παντρευτεί αν ήθελε. Εκείνη ήθελε να βάλει τώρα τα δυνατά της και να φτιάξει τα ωραιότερα παιχνίδια για να τον ευχαριστήσει. Τότε άρχισαν την προετοιμασία δύο μήνες νωρίτερα για να προλάβουν.


Στην Καισαρεία το νέο είχε διαδοθεί.  Το Άγιο Βασιλάκη θα παντρευόταν και θα έφερνε εκεί την αγαπημένη του. Όμως υπήρχε μια πολύ κακιά κοπέλα η Ζαχάρω που ήθελε να πάρει εκείνη το Άγιο Βασιλάκη. Όταν άκουσε το νέο σκέφτηκε, σιγά να μην αφήσω να μου τον  πάρει μια ξένη.  Άρχισε τότε να σκέφτεται και να καταστρώνει τα βρώμικα και ύπουλα σχέδια της.

Αφού σκέφτηκε καλά έψαξε και βρήκε δύο κακοποιούς. Τους πλήρωσε και τους έδωσε εντολή να  απαγάγουν την κοπέλα. Η Γιασέρ εκείνη τη μέρα  είχε πεταχτεί να πάει σε ένα μαγαζί να πάρει κλωστές, κουμπάκια και χρυσόσκονη για τα παιχνίδια της. Στο δρόμο τραγουδούσε και έλαμπε από ευτυχία. Ξαφνικά σταματάει δίπλα της ένα αμάξι και με αστραπιαία ταχύτητα την αρπάζει ένας γεροδεμένος άντρας και την βάζει μέσα. Στο δρόμο της έκλεισαν το στόμα και τις έδεσαν τα μάτια. Αφού προχώρησαν αρκετή ώρα, ακούει μια φωνή να της λέει προχώρα έξω. Αυτή τρομοκρατημένη υπακούει. Όταν της έβγαλαν το μαντίλι, είδε ότι ήταν σε ένα σκοτεινό δωμάτιο.  Άρχισε να κλαίει και να παρακαλάει να  την αφήσουν να φύγει, μα αυτοί δεν άκουγαν τίποτα. Άκουσε τις αλυσίδες και τις κλειδαριές και μετά μια τρομαχτική ησυχία. Το μόνο που τις άφησαν ήταν μια παλιά κουρελού για να κοιμάται. Η Γιασέρ άρχισε να κλαίει πιο πολύ, φοβόταν και κρύωνε. Κάλεσε αρκετές φορές σε βοήθεια  μα του κάκου. Η χοντρή πόρτα και οι χοντροί τοίχοι εμπόδιζαν να ακουστεί η φωνή της.

Εν τω μεταξύ στο σπίτι άρχισαν να ανησυχούν όταν είδαν πως αργεί να γυρίσει. Βγήκαν έξω στους δρόμους και άρχισαν να ψάχνουν, μα τίποτα, Όπου και να ρωτούσαν κανείς δεν την είχε δει. Άρχισαν να κλαίνε και να αγωνιούν καθώς περνούσαν οι μέρες, όμως δεν το έβαλαν κάτω. Είχαν την ελπίδα πως θα ξανάρθει. Οι δύο αδελφές   ήξεραν ότι έπρεπε να παραδώσουν τα παιχνίδια για να μπορέσει  ο Άγιος Βασίλης να τα μοιράσει στα παιδιά. Και δεν λύγισαν συνέχισαν με υπομονή και επιμονή. Στα διαλλείματα όμως έψαχναν πάντα την αδελφή τους.

Οι μέρες  πλησίαζαν και αν δεν φανερωνόταν η Γιασέρ που ήταν και η πιο γρήγορη, δεν θα προλάβαιναν να τελειώσουν. Έπρεπε  λοιπόν κάτι να κάνουν. Η Αϊσέ που ήταν μεγαλύτερη είπε, πρέπει να ζητήσουμε βοήθεια από τα νανάκια του Άγιου Βασίλη. Αυτά αγαπούν πολύ την αδελφή μας και θα μας βοηθήσουν. Έστειλαν ένα γράμμα λοιπόν και τους εξηγούν την κατάσταση. Την επόμενη μέρα αμέσως ήρθαν. Μην στεναχωριέστε είπαν τα νανάκια, εμείς θα ψάξουμε παντού και ελπίζουμε να την βρούμε.  Η μητέρα των κοριτσιών  ένοιωσε λίγο καλύτερα.

Άρχισαν να οργώνονται, ντύθηκαν τεχνικοί  της εταιρίας ηλεκτροδότησης και  μοιράστηκαν στις γειτονιές. Έψαχναν εξονυχιστικά κάθε γωνιά, κάθε σπιτικό, με αφορμή την ιδιότητα τους. Την προπαραμονή εξουθενωμένα και απογοητευμένα μαζεύτηκαν ξανά όλα τα νανάκια. Έκαναν ένα χάρτη με τα μέρη που έψαξαν. Αποφάσισαν να πάνε όλοι μαζί, σε ένα σε ένα οικιστικό τετράγωνο που είχε απομείνει.  Αυτό ήταν όλο πολυκατοικίες και θα ήταν δύσκολο να ψάξουν, όμως η ελπίδα δεν τους άφησε στιγμή. Περνούσαν πόρτα πόρτα και έλεγαν ότι η εταιρία τους έστειλε γιατί υπάρχει βλάβη.

Καθώς περνούσαν από μια πολυκατοικία είδαν μια γιαγιούλα να τους φωνάζει. Πλησίασαν και τους λέει παιδία μήπως μπορείτε να μου αλλάξετε  μια  λάμπα που δεν μπορώ εγώ; Αμέσως γιαγιάκα, φώναξαν όλα μαζί. Μπήκαν μέσα σε μια βρώμικη πολυκατοικία που μύριζε μούχλα. Καθώς ανέβαιναν στον πρώτο όροφο και έμπαιναν μέσα στο διαμέρισμα της γιαγιάκας , ένα νανάκι την ρώτησε. Γιαγιάκα ποιός μένει στο  ισόγειο; Γιέ μου του λέει,  κανείς, όμως εδώ και μέρες ακούω έναν περίεργο θόρυβο, όμως φοβάμαι  να κοιτάξω μην τυχόν και είναι κανένας κλέφτης.

Τα νανάκια κοιτάχτηκαν  και το βλέμμα  τους φωτίστηκε. Θα πάμε εμείς γιαγιάκα να κοιτάξουμε είπαν με προθυμία και με ένα σάλτο βρέθηκαν εκεί. Η πόρτα είχε μια πολύ χοντρή αλυσίδα όμως. Τρέξτε φέρτε γρήγορα κάτι να σπάσουμε την πόρτα είπε το ένα από αυτά και αμέσως έτρεξαν όλα μαζί. Αυτός που έμεινε πίσω, άρχισε να χτυπάει την πόρτα και να φωνάζει, είναι κανείς μέσα; Τότε ακούει σαν να απαντάνε στα χτυπήματα του  μα δεν μπορούσε να ακούσει ξεκάθαρα, ο ήχος ήταν πολύ αδύναμος. Άρχισαν αμέσως να σπάνε την κλειδαριά και επιτέλους η πόρτα άνοιξε.  Και ωωω!!!!! τι χαρά η  Γιασέρ  ήταν εκεί . Όταν τους είδε με δάκρυα  στα μάτια όρμησε και τους αγκάλιασε. Ήταν φοβερά αδυνατισμένη καθώς οι απαγωγείς της,  της έφερναν ένα ξεροκόμματο μόνο και νερό κάθε δύο  μέρες. Πάμε γρήγορα λέει στα  νανάκια,  να προλάβουμε να κάνουμε τα παιχνίδια γιατί  μια μέρα μας έμεινε . Τα νανάκια τότε της είπαν. Μην στενοχωριέσαι θα μείνουμε εμείς να σε βοηθήσουμε να τελειώσεις  και με μια δρασκελιά βρέθηκαν στο αμάξι που είχαν εκεί τα νανάκια.  Όταν έφτασαν σπίτι η μάνα και η αδελφές της την αγκάλιασαν και έκλαιγαν όλες μαζί από ευτυχία.

Αμέσως όμως μετά τις αγκαλιές και τις εκδηλώσεις χαράς ξεκίνησαν όλοι μαζί για να προλάβουν. Όλη την ημέρα δούλευαν ασταμάτητα για να τελείωσουν ακόμα και την νύχτα   συνέχισαν. Και να επιτέλους τα παιχνίδια ήταν έτοιμα και φανερά ικανοποιημένοι όλοι φώναξαν στη Γιασέρ, τρέχα να ετοιμαστείς γρήγορα  σου έχουμε φτιάξει το ωραιότερο φόρεμα που υπάρχει πάνω στη γη.  Ένα γαλανό  μακρύ φόρεμα που την έκανε να μοιάζει με βασιλοπούλα.

Και  έφτασε η ώρα. Ο Άγιος Βασίλης φάνηκε με το έλκηθρο του, δίπλα του καθόταν ο πανέμορφος Άγιο Βασιλάκης που είχε γίνει ένας πανέμορφος νέος. Κατέβηκαν από το έλκηθρο  και μπήκαν μέσα στο σπίτι μαζί με τα νανάκια. Η Γιασέρ κοκκίνισε επειδή ήταν ντροπαλούλα, ήταν όμως πολύ χαρούμενη που θα παντρευόταν ένα τόσο ωραίο νέο.

Τα νανάκια άρχισαν να φορτώνουν τα δώρα. Μέσα όμως στο σπίτι όλα ήταν χαρούμενα και συμφώνησαν να γίνει ο γάμος αμέσως   μετά το μοίρασμα των δώρων στα μικρά παιδιά. Αφού φόρτωσαν τα δώρα κάθισαν όλοι  στα έλκηθρα και ξεκίνησαν.  Όταν μοιράσαν τα παιχνιδια πήραν το δρόμο της επιστροφής για την Καισαρεία. Εκεί περίμενε η κακίστρω  Ζαχάρω, που   δεν γνώριζε τί είχε συμβεί. Όταν είδε την όμορφη Γιασέρ να κατεβαίνει πιασμένη χέρι χέρι με τον αγαπημένο της, έπαθε σοκ και τρελάθηκε.  Άρχισε να τρέχει προς το βουνό και από τότε κανείς δεν την έχει ξαναδεί. Άλλος λέει ότι έπεσε από τον γκρεμό και άλλος ότι φοβούμενη την οργή του Άγιου Βασίλη κρύφτηκε σε μια σπηλιά.

Ο γάμος της Γιασέρ και του Άγιου  Βασιλάκη  έγινε σύντομα και έκαναν ένα γλέντι που κράτησε ένα μήνα. Όλοι οι κάτοικοι της Καισαρείας ήταν καλεσμένοι. Τα νανάκια χόρευαν αδιάκοπα χωρίς να κουράζονται, είχαν βλέπετε παντρευτεί τα δύο πρόσωπα που τόσο πολύ αγαπούσαν. Ο Άγιο Βασιλακης και η Γιασέρ έκαναν πολλά παιδιά και ήταν πολύ ευτυχισμένη. Και έτσι  έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Πέμπτη, 24 Νοεμβρίου 2011

ΕΛΑΤΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΦΕΤΟΣ ΠΙΟ ΓΡΗΓΟΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΛΑΒΟΥΜΕ.


Φέτος δεν βλέπω να κάνουμε Χριστούγεννα, αποφάσισα να τα γιορτάσουμε νωρίτερα για να προλάβουμε. Οι προβλέψεις και τα μηνύματα που λαμβάνουμε είναι πολύ αποθαρρυντικά και σκέφτηκα να κάνουμε όσο πιο γρήγορα μπορούμε Χριστούγεννα.

Αυτοί που είναι γνώστες των πραγμάτων καταλαβαίνουν τι λέω. Εγώ θα προσπαθήσω όσο πιο πολύ μπορώ να σας μεταφέρω το κλίμα των Χριστουγέννων, γιατί πιστεύω τα Χριστούγεννα είναι μια γιορτή που όλοι μας αγαπάμε. Βέβαια κάποιοι έχουν σκοπό, τις χρονιάρες αυτές μέρες να τις  αμαυρώσουν με τον χειρότερο τρόπο. Εμείς λοιπόν δεν θα τους κάνουμε την χάρη και θα τις γιορτάσουμε νωρίτερα.

Όλη η Ελλάδα παρακαλεί και προσεύχεται στο πνεύμα των Χριστουγέννων να μας λυπηθεί και να μας βοηθήσει. Δεν ζητάμε πολλά, θέλουμε μόνο να ξαναβρεί η χώρα μας τον παλιό της ρυθμό. Αφήστε μας ρε να κάνουμε γιορτές, αφήστε μας να καταλάβουμε Χριστούγεννα. Αυτή η μέρα είναι από τις  σπουδαιότερες στη θρησκεία μας, γεννήθηκε ο σωτήρας,  που θα μας απελευθερώσει από  τα δεσμά του προπατορικού αμαρτήματος. Ο μεσσίας γεννήθηκε για να σώσει την ανθρωπότητα  και εσείς ακριβώς αυτή τη χρονική στιγμή σκέφτεστε να την καταστρέψετε. Τι είστε τέλος πάντων Αντίχριστοι;

Θέλω να φύγετε και να χαθείτε από προσώπου γης, όλοι αυτοί που σκέφτεστε τον εθνικό θάνατο μας. Θέλω να ανοίξει η γη και να σας καταπιεί. Σας εύχομαι όλοι αυτοί που μεθοδεύετε  τον διασυρμό, τον εμπαιγμό και την καταστροφή της Ελλάδας, του χρόνου να βρεθείτε στην ίδια θέση και χειρότερη από αυτή που μας ετοιμάζετε.

Συνέλληνες μου κάντε κουράγιο βάλτε μπροστά την αισιοδοξία και μην αφήνετε οι προδότες να λυγίζουν το ηθικό σας. Μπορούμε ενωμένοι να κάνουμε θαύματα και να τους κατατροπώσουμε.

 Ελάτε να κάνουμε Χριστούγεννα πιο μπροστά από το καθιερωμένο για να προλάβουμε.  Εμείς ρε πουλημένα τομάρια δεν θα σας κάνουμε την χάρη ποτέ.

Καλήν  ημέραν άρχοντες αν είναι ο ορισμός σας Χριστού την θεία γέννηση, να πω στο αρχοντικό σας, Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ την πόλη οι Ουρανοί αγάλλονται, χαίρε, χαίρεται η φύσης όλη, εν το σπήλαιο τίκτετε εν φάτνη των αλόγων ο βασίλευες των ουρανών και ποιητής των όλων, η δόξα αγγέλων ξακουστή τον δόξα εν υψίστη. 


 Εύχομαι από τα βάθη της καρδιάς μου να πάνε όλα καλά για την Ελλάδα μας. Ο θεός να  βάλει το χεράκι του και να μας γλυτώσει από τους τυράννους. Καλά Χριστούγεννα και του χρόνου να τα γιορτάσουμε κάτω  υπό άλλες συνθήκες πιο ευνοϊκές.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Τετάρτη, 23 Νοεμβρίου 2011

ΣΥΣΤΗΜΑ ΥΓΕΙΑΣ Ή ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΟΡΝΕΙΑΣ ΕΧΟΥΜΕ;

Καθημερινά διαβάζω διάφορες εκκλήσεις για βοήθεια. Οι άνθρωποι κατάντησαν ζητιάνοι αφού το δικαίωμα  να ζήσουν τους το αναιρεί η πολιτεία. Το σύστημα υγείας αντί να αναβαθμίζεται  υποβαθμίζεται συνεχώς. Στους αρρώστους δεν παρέχονται ούτε καν τα απαραίτητα φάρμακα που είναι αναγκαία για την ζωή τους. Ακόμα τα ποσοστά εισφοράς έχουν αυξηθεί δραματικά και οι ηλικιωμένοι κάθε μήνα πρέπει να ξοδέψουν ένα σεβαστό ποσό από την σύνταξή τους για να πάρουν τα φάρμακα τους. Αυτά κανονικά έπρεπε να τους τα παρείχαν δωρεάν. Ξέρω ανθρώπους που στερούνται το ψωμίτους για  τα αγοράσουν, αφού έχουν μια σοβαρή πάθηση.

Χτες είδα σε μια ιστοσελίδα δύο εκκλήσεις για βοήθεια που με συγκλόνισαν και με εξόργισαν συνάμα. Μια 40χρονη γυναίκα κάτοικος Λαμίας, πάσχει από μια σπάνια ασθένεια νευραλγικού τύπου. Σε δέκα μέρες πρέπει να κάνει επέμβαση και θα χρειαστεί δεκαέξι χιλιάδες ευρώ. Ο άντρας και ο γιός της είναι άνεργοι και αναγκαστικά οι άνθρωποι έφτασαν στο σημείο να γυρέψουν βοήθεια από τον κόσμο. Το δεύτερο που διάβασα αφορούσε ένα παιδί  εννιά χρονών που χρειάζεται να πάει στο εξωτερικό γιατί πάσχει από καρκίνο. Λοιπόν τώρα πείτε μου εσείς υπάρχει κράτος; σύστημα υγείας υπάρχει;

Βγήκε λίγο πριν παραιτηθεί το Γιωργάκη και είπε, προσέξαμε το σύστημα υγείας και μπλα μπλα  μπλα. Αν σε είχα μπροστά μου χτές Γιωργάκη το χαστούκι δεν θα το γλύτωνες. Πως τολμάς να μας κοροϊδεύεις έτσι κατάμουτρα ε; Που ζούμε εμείς σε άλλη χώρα; δεν ξέρουμε τι γίνεται με το σύστημα υγείας;

Κόβουν από τους μισθούς και από τις συντάξεις ένα σεβαστό ποσό, για νοσήλια και φαρμακευτική περίθαλψη. Όταν όμως αρρωστήσει κάποιος τα βρίσκει μπαστούνια. Γιατί αν είναι κάτι σοβαρό πρέπει να κρατάει η τσέπη του. Όπως  λέει όμως μια παροιμία αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς θα μείνεις με την φαγούρα. Εγώ πάλι λέω, αν δεν έχεις νύχια να ξυστείς μην βάλεις να σε ξύσουν, γιατί θα σε γδάρουν και θα σου κομματιάσουν τη σάρκα σου.

Έχω παρατηρήσει  ότι η κάθε κυβέρνηση πριν μπει δίνει υποσχέσεις στα δύο ευαίσθητα σημεία που μας καίνε. "ΘΑ" σας παρέχω δωρεάν παιδεία, το σύστημα  υγείας "ΘΑ" είναι δωρεάν για όλους. Αυτό το "ΘΑ" ξεγέλασε πολλές φορές εμάς τους αφελείς που τους πιστεύαμε και τους ψηφίζαμε.

Και ρωτώ τον υπουργό υγείας. Εφόσον δεν έχει η χώρα μας τον κατάλληλο εξοπλισμό και προσωπικό (γιατί ποτέ δεν φροντίσατε) τότε γιατί δεν βοηθάτε τον πολίτη να πάει στο εξωτερικό; Γιατί πρέπει να γίνετε ζητιάνος για να σώσει κάποιο αγαπημένο του πρόσωπο; Γιατί αναγκάζεται την μάνα να γίνει πόρνη για να σώσει το παιδί της; Η ειρωνεία όμως είναι ότι συνηγορούν μαζί σας και οι τράπεζες. Δεν θα ξεχάσω πως πέθανε ένα παιδάκι χάρη στην γραφειοκρατία. Είχαν μαζέψει οι γονείς με κόπο και τρέξιμο πολύ, τα χρήματα για να πάρουν το παιδί τους στο εξωτερικό. Αλλά όταν έφτασε η ώρα για να φύγουν η τράπεζα δεν τα αποδέσμευε. Και ρωτώ ποιός είναι ο σοβαρός  λόγος που δικαιολογεί ότι το παιδί πέθανε γιατί δεν έφτασε εγκαίρως;

Τα τελευταία χρόνια πέρασαν από την Ελλάδα οι πιο ξεφτιλισμένοι πολιτικοί. Αυτοί σάρωσαν και ισοπέδωσαν  τα πάντα. Όλοι οι βασικοί τομείς είναι  λειψοί. Από που να αρχίσουμε  από την παιδεία; την υγεία; την εξωτερική πολιτική; την οικονομία; από που;


Έτσι μας καταντήσατε άθλιοι, να περπατάμε  να παραμιλάμε και να προσευχόμαστε να μην αρρωστήσουμε. Η φίλη μου για να πάρει τα φάρμακα της, που είναι απαραίτητα για την ζωή της, πρέπει να αλλάζει τρείς συγκοινωνίες. Εκτός την ταλαιπωρία, έχει και το οικονομικό πρόβλημα, γιατί είναι άνεργη.

Η Ελλάδα έγινε τώρα πια η χώρα της απόγνωσης, της φτώχιας, του πόνου και της μιζέριας. Και για όλα αυτά ευθύνεστε όλοι εσείς που  στρογγυλοκάθεστε στο θρόνο με τα  "ΘΑ". Αλλά τώρα το μάθαμε το ποίημα. Το δικό σας ΘΑ είναι ίσον Θάνατος για την Ελλάδα. Οπότε μην τολμήσετε ξανά να το αναφέρετε. Γιατί το δικό μας ΘΑ είναι τώρα πια  ΘΑ σας λυντσάρουμε. Καταλάβατε άχρηστοι  απατεώνες  όλοι;

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

ΜΟΥΓΚΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΧΩΡΙΣ ΤΟ ΑΛΤΕΡ

Μόλις διάβασα μια εφημερίδα που λέει ότι  η κυβέρνηση θα κλείσει το Άλτερ λόγω χρέους. Και εδώ εύλογα τίθεται ένα θέμα, θα έχουν όλα τα κανάλια που χρωστάνε ίδια αντιμετώπιση ή μόνο το συγκεκριμένο κανάλι; και γιατί;

Φαγώθηκε ο Βενιζέλος με το Γιωργάκη να το κλείσουν. Μήνες τώρα το πιλατεύουν το θέμα. Να φταίει άραγε ότι το Άλτερ  έλεγε τα σύκα σύκα και την σκάφη σκάφη; Μήπως αυτό ενόχλησε κάποιους και γι αυτό σε αυτή τη χρονική στιγμή, σκέφτηκαν ότι πρέπει να κλείσει λόγω χρεών;

Μα και εσείς ρε φίλοι μου από το Άλτερ δεν βγαίνατε να πείτε ότι όλα είναι ανθηρά στην Ελλάδα. Ακόμα δεν βγαίνατε να εξυμνήσετε την ικανότατη κυβέρνηση που είχαμε. Καλά να πάθατε τότε.

Αν για παράδειγμα λέγατε, τι καλή κυβέρνηση που έχουμε και πόσο αγαπάει τους πολίτες της, ή να λέγατε ο Γιώργος είναι ο σωτήρας μας δεν φταίει αυτός για το κατάντημα της Ελλάδας. Ε τότε να ήσασταν  σίγουροι ότι δεν θα σας το κλείνανε αντίθετα θα παίρνατε και χορηγία για να συνεχίσετε.

Δεν ρωτάτε και εσείς τα άλλα κανάλια πως επιβιώνουν και την πατήσατε. Άλλη φορά να σας γίνει μάθημα αυτό. Και μια συμβουλή φίλοι από το Άλτερ. Τα κανάλια πάνε όπου φυσάει ο άνεμος, αυτό να μην το ξεχάσετε ποτέ. Ανάλογα  λοιπόν ποιός είναι στην κυβέρνηση πορεύεστε. Απαγορεύεται δια ροπάλου να πάτε  αντίθετα μ' αυτούς. Καταλάβατε;  Η ενημέρωση πάντα να είναι σύμφωνα  στα μέτρα τους αλλιώς την πατήσατε.

Αυτό με λίγα λόγια είναι φίμωση με γάντι. Καλά είναι, καλά είναι, μπράβο Ελλάδα μου πως σε καταντήσανε έτσι δίχως φωνή;

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2011

ΜΠΡΑΒΟ!!!! Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΜΟΙΡΑΖΕΙ ΠΛΟΥΣΙΑ ΔΩΡΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Μόλις τώρα πληροφορήθηκα, ότι η κυβέρνηση μετά από πολύωρη σύσκεψη αποφάσισε να μοιράσει δώρα σε όλους τους πολίτες της. Στις είκοσι δύο Δεκεμβρίου σας καλούν να είστε έξω από την βουλή να παραλάβετε  τα δώρα σας.
 
Σήμερα χάρηκα πάρα πολύ με την απόφαση αυτή, oμολογώ δεν το περίμενα. Tα δώρα που θα παραλάβετε ανά οικογένεια  είναι τα εξής:  Δύο μεγάλες γαλοπούλες, που μιλάνε και χορεύουν στον υπέροχο ρυθμό της χρεοκοπίας.  Ένα δέντρο αυτόφωτο δεν θα χρειαστείτε λαμπιόνια. Εκατό πολύχρωμες μπάλες για το δέντρο σας. Δύο μεγάλες γιρλάντες για το δέντρο που λένε και τα κάλαντα.

 Ακόμα μια δωροεπιταγή των χιλίων ευρώ, που θα την εξαργυρώσετε ψωνίζοντας ρούχα σε ένα κατάστημα της αρέσκειας σας. Ρύζι  μπιρμπιλωτό για την γαλοπούλα σας. Επίσης με δύο χιλιάδες ευρώ μοιράζει συγχωροχάρτια (ευκαιρία να φύγουν οι αμαρτίες από πάνω σας και να γίνετε αγνοί σαν αυτούς). Άλλο ένα σπουδαίο δώρο είναι, ένα ποδηλατάκι απομίμηση με αυτό του Γιωργάκη για να μην τον ξεχάσετε ποτέ.

 Και το δώρο έκπληξη τώρα, μια τηλεκατευθυνόμενη βασιλόπιτα η οποία μέσα θα έχει ένα χαρτάκι που θα λέει, ή κερδίσατε την απόσβεση χρεών σας στο δημόσιο, τράπεζες, ΔΕΗ, εφορία, ή θα λέει ξενάγηση στο πιο αγαπητό αξιολάτρευτο μέρος της Ελλάδας στην ΒΟΥΛΗ.

Είδατε τι γενναιόδωρο κράτος έχουμε; Μην ξεχάσετε    την ημερομηνία και δεν πάτε να παραλάβετε τα δώρα σας. Εντάξει;  Αυτά τα Χριστούγεννα σίγουρα δεν θα τα ξεχάσουμε ποτέ.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΒΡΗΚΑ ΤΟΝ ΑΝΤΡΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Ομολογώ ότι κουράστηκα πάρα πολύ να βρω τον άντρα που είχα ονειρευτεί. Έψαξα παντού, κανείς δεν διέθετε τα προσόντα που ήθελα. Τότε αποφάσισα να πάω σε έναν χαρτορίχτρο, ναι καλά διαβάσατε. Δεν μου έκανε όποιος και όποιος. Ρωτώ λοιπόν ποιός είναι ο καταλληλότερος και αφού μου έδειξαν που ήταν αποφάσισα να πάω.

Ήταν ένα σπίτι πολύ περίεργο όλο παράξενα σύμβολα και νεκροκεφαλές. Τρόμαξα να σας πω την αλήθεια λιγάκι και κοντοστάθηκα, όμως πήρα ανάσα και μπήκα αποφασιστικά μέσα. Εκεί είχε ένα σαλονάκι. Κάθισα και περίμενα την σειρά μου. Όμως έτσι όπως καθόμουν σκυφτή ακούω μια φωνή να μου λέει και εσύ για τον χαρτορίχτρο είσαι; Γυρίζω και τι να δω; Η Λιάνη περίμενε την σειρά της για να μάθει και εκείνη ποιος θα ήταν ο καταλληλότερος για εκείνη. Ναι της απάντησα εγώ με έκπληξη, εσύ τι θέλεις ; Ψάχνω και εγώ μου λέει, εδώ είχα έρθει πριν να χτυπήσω τον Αντρίκο. Αυτός μου έδωσε συμβουλές πως να τον ρίξω. Μμμ!!! σκέφτηκα θα είναι πολύ καλός τότε, μπράβο θα μου πει και εμένα τι θα κάνω.
 

Επιτέλους έφτασε η σειρά μου, μπήκα μέσα. Μα καθώς έμπαινα ένοιωσα μια ανατριχίλα ή από ενθουσιασμό ήταν ή από φόβο για το απαίσιο ντεκόρ. Κάθισε μου λέει μια φωνή, γυρίζω και βλέπω έναν καμάνα (ψηλό άντρα) με ένα μαντήλι σκεπασμένο στο πρόσωπο. Τι θα ήθελες να μάθεις, ποιό σκοπό έχει η επίσκεψη σου; με ρωτάει. Θέλω να μου βρεις τον πιο κατάλληλο άντρα για να παντρευτώ του είπα. Και τι προσόντα ζητάς; Θέλω τον πιο ισχυρό άντρα πάνω στην γη, αυτός να έχει μεγάλη δύναμη και επιρροή παντού. Θέλω να κάνει σκόνη όλους τους πολιτικούς μας εδώ. Ο χαρτορίχτρος έβαλε τα γέλια, γελούσε δυνατά και ασταμάτητα, εγώ τρόμαξα, μα γιατί γελάς; είπα δειλά δειλά. Γιατί αυτό που μου ζητάς είναι το ευκολότερο πράγμα απάντησε αυτός.

Έπιασε την μαγική του σφαίρα την κούνησε και περίμενε. Κοίτα μέσα, μου λέει και δες το όνομα του αγαπημένου σου. Εγώ όμως δεν μπορούσα να δω τίποτα. Κοίτα καλά και πες μου επέμενε αυτός. Τότε πράγματι διέκρινα τα αρχικά του αγαπημένου μου. ΔΝΤ έγραφε καθαρά. Είναι πράγματι γερός και παντοδύναμος ρώτησα; Μα φυσικά απάντησε αυτός δεν κοιτάς που όλοι τον προσκυνάνε; Έχει όλη την δύναμη στα χέρια του όλους τους εξουσιάζει , Βασιλιάδες, πολιτικούς και όλους όσους νομίζουν ότι έχουν εξουσία και δύναμη .

Και πως είναι στην εμφάνιση; ρώτησα πάλι εγώ με απορία. Είναι ένας πολύ ψηλός νέος με πολλά κεφάλια και πολλά χέρια. Ααααααααα!!!!!!!!!! ωραία είπα εγώ κατενθουσιασμένη, αν δεν μου αρέσει το ένα πρόσωπο θα κοιτάω το άλλο. Και τα χέρια του τόσα πολλά που θα είναι θα τον βάλω στην βουλή να τους δείρει όλους. Μου αρέσει η ιδέα πολύ του είπα για πες μου και άλλες λεπτομέρειες.

Είναι ο αρχηγός της νέας τάξης πραγμάτων είπε, όλοι οι πολιτικοί είναι ταγμένοι σε αυτόν. Η μασονία είναι η δική του ιδεολογία και εκεί πορεύονται πια όλοι δεν το πήρες χαμπάρι εσύ; με ρώτησε με απορία. Όχι του απάντησα εγώ και ένοιωσα τόσο βλάκας με αυτή την άγνοια μου. Λοιπόν μου λέει τι λες σου κάνει; Μα και βέβαια είναι τόσο δυνατός κυβερνήτης στον κόσμο και εγώ θα αφήσω να τον πάρει άλλη; Θα τον πάρω είπα αποφασιστικά.


Τώρα πια έχω βάλει σκοπό να πάρω όλους τους πολιτικούς και να πάμε να του ζητήσουμε το χέρι του. Αυτοί δεν έχουν καμία αντίρρηση η Ντόρα μόνο ζήλεψε γιατί τον φλέρταρε άγρια. Αλλά εμένα δεν με νοιάζει θα τον πάρω,θα τον πάρω, θα τον πάρω, για να σκάσουν όλοι από το κακό τους. Θα φροντίσω μόνο ο Πάγκαλος να μην είναι εδώ όταν το ανακοινώσουμε, γιατί αν σκάσει στην Ελλάδα καταλαβαίνετε τι θα πάθουμε όλοι μας.

Λοιπόν είστε όλοι καλεσμένοι στον αρραβώνα μου, έχουμε να κάνουμε τρελά γλέντια στο κτήμα μας Ελλάδα με τον ΔΝΤ μου. Εντάξει; και δεν σηκώνω αντίρρηση από κανέναν σας.

Μύριαμ Κ. Ρόδος

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2011

ΝΙΚΗΣΤΕ ΤΟΝ ΚΑΡΚΙΝΟ ΜΑΣΤΟΥ

Αυτός ο μήνας είναι αφιερωμένος στον καρκίνο του μαστού. Στην ουσία είναι αφιερωμένος στις γυναίκες που νοσούν, σε όλες αυτές που έρχονται αντιμέτωπες με αυτό το πρόσωπo του θανάτου. Επίσης και για όλες εμάς τις γυναίκες για  να μας θυμίσει ότι η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Ακόμα να σας πω όσο πιο γρήγορα το αντιληφθείτε τόσο  καλύτερα και γρήγορα αποτελέσματα θα έχετε.

Εγώ δεν είμαι ειδικός να σας εξηγήσω το ιατρικό κομμάτι που αφορά  τον καρκίνο. Όμως έχω χάσει αδελφή με αυτή την ασθένεια  και ξέρω ότι ήταν από αμέλεια και από φόβο. Με αυτή την ιδιότητα θα σας μιλήσω, σαν κάποια που έχασε ένα δικό της αγαπημένο πρόσωπο. Θέλω να προσπαθήσω να σας εξηγήσω ότι πρέπει να αποβάλουμε τον φόβο. Έπειτα να σας πω ότι όλες εμείς οι γυναίκες πρέπει να κάνουμε ψηλάφηση κάθε μήνα.


Ο καρκίνος του μαστού αντιμετωπίζεται  με μεγάλη επιτυχία φτάνει να τον αντιληφθούμε έγκαιρα. Οι γυναίκες που υποβάλλονται σε μαστεκτομή νοιώθουν να ακρωτηριάζονται. Αυτές σίγουρα χρειάζονται ψυχολογική υποστήριξη και αγάπη από τον περίγυρο τους.  Χαίρομαι όταν βλέπω γυναίκες να έχουν βγει νικήτριες από αυτή την επίπονη  ασθένεια.

Εμένα  η αδελφή μου δεν τα κατάφερε. Ήταν μόνο τριάντα πέντε χρονών και ήταν έγκυος. Όταν διαπίστωσε ότι είχε έναν όγκο στο στήθος. Δεν μίλησε σε κανένα γι αυτό από φόβο ή από άγνοια. Όταν γέννησε μετά από ένα μήνα άρχισε να   μεγαλώνει αυτό και να την ενοχλεί και τότε αποφάσισε να πάει στον γιατρό. Θυμάμαι όταν γύρισε δεν μπορούσε να σταματήσει το κλάμα, την ρωτούσαμε με αγωνία να μας πει τι είχε πάθει. Όταν αποφάσισε να μας πει επιτέλους τι είχε, εμείς  είχαμε μείνει σαν στήλη άλατος. Δεν περιμέναμε  βλέπετε ότι θα συνέβαινε ποτέ αυτό σε εμάς.  Ξεκίνησε αμέσως τις διαδικασίες για το χειρουργείο της μαστεκτομής. Όταν έκανε την εγχείρηση μας έλεγε ότι ένοιωθε ακρωτηριασμένη και φοβισμένη για τα υπόλοιπα που θα ακολουθήσουν. Προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε να της δώσουμε κουράγιο, ήμασταν συνέχεια δίπλα της για να την ενθαρρύνουμε.
Μετά άρχισε τις χημειοθεραπείες και εκεί ήταν το δύσκολο κομμάτι. Όταν ξυπνούσε το πρωί και έβλεπε  τα μαλλιά της τούφες να πέφτουν και έκλαιγε απαρηγόρητη. Η μαμά μου τότε της πήρε μια περούκα για να μην νοιώθει άσχημα. Όταν ρωτήσαμε τον γιατρό τι πιθανότητες ίασης έχει μας είπε είναι δύσκολα τα πράγματα. Ο καρκίνος δυστυχώς είχε πειράξει τους λεμφαδένες της.

Πέρασαν δυόμιση ολόκληρα χρόνια και αρχίσαμε να έχουμε ελπίδες, λέμε ίσως τον νίκησε ή ίσως την ξέχασε ό παλιοκαρκίνος. Όμως ένα πρωί ξύπνησε με αφόρητους πόνους, την πήγαμε στο γιατρό και εκεί δυστυχώς μας είπε ότι έκανε μετάσταση. Μέσα σε έξη μήνες την χάσαμε. Το μωρό της δεν πρόλαβε να χαρεί την μητρική αγκαλιά, ότι χειρότερο για ένα παιδί. Ήταν τόσο μικρό που δεν έχει καμία ανάμνηση από εκείνη. Το μόνο που μαρτυράει την ύπαρξη της είναι οι φωτογραφίες και τα βίντεο που έχουμε.

 Με αυτή την αφήγηση μου θέλω να στείλω ένα μήνυμα σε όλες τις γυναίκες. Γυναίκες όλου του κόσμου μην αφήσετε ποτέ πια τον καρκίνο να σας νικήσει. Κάντε τακτικά αυτοέλεγχο και αν δείτε κάτι ασυνήθιστο, να πηγαίνετε αμέσως στον γιατρό. Αν σας διαγνώσει καρκίνο μην το βάζετε κάτω πολεμήστε τον, φοβάται πολύ τις μάχιμες γυναίκες και το σκάει, εξαφανίζεται.

Ελάτε   όλες μαζί να ενημερώσουμε για  να τον εμποδίσουμε να απλωθεί. Δύο πράγματα φοβάται αυτό το τέρας, την πρόληψη και το θάρρος, ας τον πολεμήσουμε, στο χέρι μας είναι αυτό.

Εύχομαι σε όλες τις γυναίκες που τις χτύπησε αυτή η ύπουλη αρρώστια να βγουν νικήτριες. Τώρα έχουμε τα όπλα. Χρησιμοποιήστε τα, μην φοβάστε. Είμαι σίγουρη ότι θα καταφέρετε. Ακόμα θέλω να πω ένα μεγάλο  μπράβο, σε όλες αυτές τις γυναίκες που κάνουν μια μεγάλη εκστρατεία ενημέρωσης. Και να μην ξεχνάμε η επίθεση είναι η καλύτερη άμυνα.

Μύριαμ Κ. Ρόδος